dico

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere

Latine I[+/-]

Notatio[+/-]

← Protindeuropaee *deiḱ-monstrare

Verbum transitivum[+/-]

dīc|ō, -ere, dīxī, dictum

  1. Loqui, verba facere.

Coniugatio[+/-]

Verbum finitum

Thema Vox activa
dīc- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. dīcō dīcam   dīcēbam dīcerem dīcam  
II. sing. dīcis dīcās dīc! dīcēbās dīcerēs dīcēs dīcitō!
III. sing. dīcit dīcat   dīcēbat dīceret dīcet dīcitō!
I. plur. dīcimus dīcāmus   dīcēbāmus dīcerēmus dīcēmus  
II. plur. dīcitis dīcātis dīcite! dīcēbātis dīcerētis dīcētis dīcitōte!
III. plur. dīcunt dīcant   dīcēbant dīcerent dīcent dīcuntō!­
Thema Vox passiva
dīc- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. dīcor dīcar   dīcēbar dīcerer dīcar  
II. sing. dīceris dīcāris dīcere! dīcēbāris dīcerēris dīcēris dīcitor!
III. sing. dīcitur dīcātur   dīcēbātur dīcerētur dīcētur dīcitor!
I. plur. dīcimur dīcāmur   dīcēbāmur dīcerēmur dīcēmur  
II. plur. dīciminī dīcāminī dīciminī! dīcēbāminī dīcerēminī dīcēminī
III. plur. dīcuntur dīcantur   dīcēbantur dīcerentur dīcentur dīcuntor!
Thema Vox activa
dīx- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. dīxī dīxerim dīxeram dīxissem dīxerō
II. sing. dīxistī dīxeris dīxerās dīxissēs dīxeris
III. sing. dīxit dīxerit dīxerat dīxisset dīxerit
I. plur. dīximus dīxerimus dīxerāmus dīxissēmus dīxerimus
II. plur. dīxistis dīxeritis dīxerātis dīxissētis dīxeritis
III. plur. dīxērunt dīxerint dīxerant dīxissent dīxerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
dīcere dīxisse dictūrum,
-am, -um esse
dīcēns   dictūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
dīcī dictum,
-am, -um esse
dictum īrī   dictus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
dīcendī dīcendus, -a, -um dictum dictū

Dictiones collatae[+/-]

Antonyma

Dictiones derivatae[+/-]

Loci[+/-]

Antonius Possevinus
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI


saec. XVI.

  • Et reliqua sane quae ad Ciceronem imitandum spectant aut ex iis percipi possunt qui prudenter hac de re scriperunt, Quntiliano, Ioanne Francisco Pico, Vive, Longolio, Paulo Cortesio, Bembo, Bartholomaeo Ricio, Julio Casare Scaligero, qui etiam contra Ciceronianum Erasmi scripsit, ne quid dicam de Bruto, Salustio et aliis quibus, cum olim minus probaretur Ciceronis stylus, ii nonnulla in eo notarunt quae ad hanc rem faciunt; .... Antonius Possevinus, cf. "Ciceronian Controversies", ed. Joann Dellaneva, Cambridge, London 2007, p. 190.

Translationes[+/-]

Anglice

say en, speak en — The woman about to speak saw (her) husband, “Femina dictura (suum) virum vidit.”

Aromanice

dzîce

Croate

reći hr, kazati hr

Dacoromane

zice ro

Finnice

sanoa fi

Francogallice

dire fr

Germanice

sagen de

Graeca Antiqua

φημί (phēmi) grc

Hispanice

decir es Femina dictura (aliquam) suum virum vidit.
La mujer a punto de decir (algo), vió a su marido.

Lusitane

dizer pt

Suecice

säga sv, tala sv

Latine II[+/-]

Inscriptio Latina

Notatio[+/-]

← Protindeuropaee *diḱ-
*deiḱ- (vide supra)

Verbum transitivum[+/-]

dĭc|ō, -āre, -āvī, -ātum

  1. Pronuntiare.
  2. Dedicare.

Coniugatio[+/-]

Verbum finitum

Thema Vox activa
dic- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. dicō dicem   dicābam dicārem dicābō  
II. sing. dicās dicēs dicā! dicābās dicārēs dicābis dicātō!
III. sing. dicat dicet   dicābat dicāret dicābit dicātō!
I. plur. dicāmus dicēmus   dicābāmus dicārēmus dicābimus  
II. plur. dicātis dicētis dicāte! dicābātis dicārētis dicābitis dicātōte!
III. plur. dicant dicent   dicābant dicārent dicābunt dicantō!­
Thema Vox passiva
dic- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. dicor dicer   dicābar dicārer dicābor  
II. sing. dicāris dicēris dicāre! dicābāris dicārēris dicāberis dicātor!
III. sing. dicātur dicētur   dicābātur dicārētur dicābitur dicātor!
I. plur. dicāmur dicēmur   dicābāmur dicārēmur dicābimur  
II. plur. dicāminī dicēminī dicāminī! dicābāminī dicārēminī dicābiminī
III. plur. dicantur dicentur   dicābantur dicārentur dicābuntur dicantor!
Thema Vox activa
dicāv- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. dicāvī dicāverim dicāveram dicāvissem dicāverō
II. sing. dicāvistī dicāveris dicāverās dicāvissēs dicāveris
III. sing. dicāvit dicāverit dicāverat dicāvisset dicāverit
I. plur. dicāvimus dicāverimus dicāverāmus dicāvissēmus dicāverimus
II. plur. dicāvistis dicāveritis dicāverātis dicāvissētis dicāveritis
III. plur. dicāvērunt dicāverint dicāverant dicāvissent dicāverint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
dicāre dicāvisse dicātūrum,
-am, -um esse
dicāns   dicātūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
dicārī dicātum,
-am, -um esse
dicātum īrī   dicātus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
dicandī dicandus, -a, -um dicātum dicātū

Dictiones derivatae[+/-]

Translationes[+/-]

Germanice

weihen de, widmen de