dicabor

Discretiva

dicabor dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dicābor	prima singularis	futurum	passiva	indicativus	dicō (dicāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /diˈkaːbor/

(classice)

Syllabificatio phonetica: di·cā·bor — morphologica: dic-abor

Usus

Latinitas humanistica

saec. XV. - saec. XVI.

• Sub tuis bellans ego laetus armis,

Laurea vates et Apollinari,

Munus accaeptum referens Olympo

Rite dicabor.

O, meos lusus utinam canamus,

Quos tibi nostra est meditata Clio,

Inter astantes superos, choreas

Inter ovantes. —De vita et gestis Christi Iacobi Boni Racusaei (1469-1534). Laus et dedicatio Hierarchiae secundae (→ ad Universitatem Turicensem): [16].