dicaremur

Discretiva

dicaremur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dicārēmur	prima pluralis	imperfectum	passiva	coniunctivus	dicō (dicāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /dikaːˈreːmur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: di·cā·rē·mur — morphologica: dic-aremur

Usus

Latinitas humanistica

saec. XV.

• Laetus intellexi R. P. V. novam benevolentiam et humanitatem erga fratrem meum D. Varadinensem; quem ut primum sensi ex his jam esse, quos R. P. V. pro suis habet; e vestigio concupivi et ipse huic numero aggregari; ut qui cognatione jungimur invicem, etiam V. R. P. obsequio pariter dicaremur. —Epistulae Jani Pannonii (1434-1472). (→ ad Universitatem Turicensem): VIII. Joannes Episcopus Quinque-ecclesiensis ad Cardinalem Papiensem.