dictura
Discretiva
 |
dictura dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]dictūra
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| dictūra | casus nominativus singularis · genus femininum | participii dictūrus |
| dictūra | casus vocativus singularis · genus femininum | participii dictūrus |
| dictūra | casus nominativus pluralis · genus neutrum | participii dictūrus |
| dictūra | casus accusativus pluralis · genus neutrum | participii dictūrus |
| dictūra | casus vocativus pluralis · genus neutrum | participii dictūrus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /dikˈtuːra/ (classice) - Syllabificatio phonetica: dic·tū·ra — morphologica: dict-ur-a
dictūrā
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| dictūrā | casus ablativus singularis · genus femininum | participii dictūrus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]API: /dikˈtuːraː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: dic·tū·rā — morphologica: dict-ur-a