dicaturus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /dikaːˈtuːrus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: di·cā·tū·rus — morphologica: dicat-ur-us

Notatio

← Latine: dicō (dicāre)

Participium

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
dicātūrus	—	futurum	activa	participium­	nominativo	dicō (dicāre)

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Aristidis Thebani pictoris unam tabulam centum talentis rex Attalus licitus est, octoginta emit duas Caesar dictator, Mediam et Aiacem Timomachi, in templo Veneris Genetricis dicaturus. Candaules rex Bularchi picturam Magnetum exitii, haut mediocris spati, rependit auro. Rhodum non incendit rex Demetrius expugnator cognominatus, ne tabulam Protogenis cremaret a parte ea muri locatam. —Naturalis historia Plinii