praecurro

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

Qsicon inArbeit.png Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Verbum temporale[+/-]

praecurr|ō, -ĕre, cucurrī, cursus

  1. prae + curro.

Coniugatio[+/-]

Radix praesens praecurr-
Praesens indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. praecurrō praecurrimus I. praecurror praecurrimur
II. praecurris praecurritis II. praecurreris praecurriminī
III. praecurrit praecurrunt III. praecurritur praecurruntur
Imperativus
act. praecurre praecurrite pass. praecurrere praecurriminī
Imperativus futurus
II. praecurritō praecurritōte II. praecurritor
III. praecurritō praecurruntō III. praecurritor praecurruntor
Praesens subiunctivum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. praecurram praecurrāmus I. praecurrar praecurrāmur
II. praecurrās praecurrātis II. praecurrāris praecurrāminī
III. praecurrat praecurrant III. praecurrātur praecurrantur
Imperfectum indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. praecurrēbam praecurrēbāmus I. praecurrēbar praecurrēbāmur
II. praecurrēbās praecurrēbātis II. praecurrēbāris praecurrēbāminī
III. praecurrēbat praecurrēbant III. praecurrēbātur praecurrēbantur
Imperfectum subiunctivum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. praecurrerem praecurrerēmus I. praecurrerer praecurrerēmur
II. praecurrerēs praecurrerētis II. praecurrerēris praecurrerēminī
III. praecurreret praecurrerent III. praecurrerētur praecurrerentur
Futurum indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. praecurram praecurrēmus I. praecurrar praecurrēmur
II. praecurrēs praecurrētis II. praecurrēris praecurrēminī
III. praecurret praecurrent III. praecurrētur praecurrentur
Radix perfecta praecurr-
Perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. praecurrī praecurrimus
II. praecurristī praecurristis
III. praecurrit praecurrērunt
Perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. praecurrerim praecurrerīmus
II. praecurrerīs praecurrerītis
III. praecurrerit praecurrerint
Plusquam perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. praecurreram praecurrerāmus
II. praecurrerās praecurrerātis
III. praecurrerat praecurrerant
Plusquam perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. praecurrissem praecurrissēmus
II. praecurrissēs praecurrissētis
III. praecurrisset praecurrissent
Futurum perfectum
act. sing. plur.
I. praecurrerō praecurrerimus
II. praecurreris praecurreritis
III. praecurrerit praecurrerint
Infinitivi
act. pass.
praes. praecurrere praecurrī
perf. praecurrisse
Participia
praes. praecurrēns, -entis
perf. praecursus, -a, -um
fut. praecursūrus, -a, -um
Gerundia et supina
subst. praecurrendum, -ī
adiect. praecurrendus, -a, -um
supina praecursum, praecursū

Dictiones derivatae[+/-]