praecurrendi

Discretiva

praecurrendi dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
praecurrendī	—	—	activa	gerundium­	genitivo	praecurrō (praecurrere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /prae̯.kurˈren.diː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: prae·cur·ren·dī — morphologica: prae-curr-end-i

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Igitur ubi Normannorum vexilla minas belli Turcis denuntiant (nam Tancredus impiger morem suum praecurrendi obtinens, primus et conspicere et conspici maturaverat). Dispositum est utrobique, ut a fluvio, qui medius discurrebat, velociores tardos arcere debuissent. —Gesta Tancredi in expeditione Hierosolymitana Radulfi Cadomensis (ca. 1080-1120). XXI. - In mutuo occursu acies Latinae et barbarae concurrunt ad arma.