praecursio

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /prae̯ˈkur.si.oː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: prae·cur·si·ō — morphologica: prae-curs-io

Notatio

← Latine: praecurrō (praecurrere)

Nomen substantivum

praecursi|ō, -ōnis fem.

1. Actus praecurrendi

Dictiones collatae

• praecursor

Synonyma

1. praecursus

Translationes

Actus praecurrendi	dilatare ▼

Actus praecurrendi	collabi ▲

Francogallice: action de devancer (fr) m Germanice: das Vorhergehen (de) n Italice: precorrimento (it) m, anticipazione (it) f

Loci

Plinius minor 61-113

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Tu tamen aestima, quantum nos in ipsa pugna certaminis maneat, cuius quasi praelusio atque praecursio has contentiones excitavit. —Epistulae Plini minoris