Jump to content

parvus

E Victionario

Latine

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
parvusAPI: /ˈpar.wus/, [ˈpar.wʊs](classice)
Syllabificatio phonetica: par·vus morphologica: parv-us

Formae aliae

[+/-]

Nomen adiectivum

[+/-]

parv|us, -a, -um (comp. minor; superl. minimus) [1]

  1. √ Cuius magnitudo non est notabilis.
  2. Non notabilis.

Declinatio

[+/-]
positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. parvus parva parvum nom. parvī parvae parva
gen. parvī parvae parvī gen. parvōrum parvārum parvōrum
dat. parvō parvae parvō dat. parvīs parvīs parvīs
acc. parvum parvam parvum acc. parvōs parvās parva
abl. parvō parvā parvō abl. parvīs parvīs parvīs
voc. parve parva parvum voc. parvī parvae parva
parvus comparativusdilatare ▼
parvus comparativuscollabi ▲
comparativus singularis comparativus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. minor minor minus nom. minōrēs minōrēs minōra
gen. minōris minōris minōris gen. minōrum minōrum minōrum
dat. minōrī minōrī minōrī dat. minōribus minōribus minōribus
acc. minōrem minōrem minus acc. minōrēs minōrēs minōra
abl. minōre minōre minōre abl. minōribus minōribus minōribus
voc. minor minor minus voc. minōrēs minōrēs minōra
parvus superlativusdilatare ▼
parvus superlativuscollabi ▲
superlativus singularis superlativus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. minimus minima minimum nom. minimī minimae minima
gen. minimī minimae minimī gen. minimōrum minimārum minimōrum
dat. minimō minimae minimō dat. minimīs minimīs minimīs
acc. minimum minimam minimum acc. minimōs minimās minima
abl. minimō minimā minimō abl. minimīs minimīs minimīs
voc. minime minima minimum voc. minimī minimae minima

Dictiones collatae

[+/-]

Antonyma · contraria

[+/-]
  1. māgnus, amplus
  2. notābilis

Synonyma

[+/-]

Dictiones derivatae

[+/-]

Translationes

[+/-]
Cuius magnitudo non est notabilisdilatare ▼
Cuius magnitudo non est notabiliscollabi ▲

Loci

Apuleius
ca. 125-170
Carolus Fridericus Gauss 1820
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica

[+/-]

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

  • «En» inquam «explere latice fontis lacteo.» Adsurgit et oppertus paululum planiorem ripae marginem complicitus in genua adpronat se avidus adfectans poculum. Necdum satis extremis labiis summum aquae rorem attigerat, et iugulo eius vulnus dehiscit in profundum patorem et illa spongia de eo repente devolvitur eamque  parvus  admodum comitatur cruor. —Metamorphoseon libri XI Apulei [2]

Latinitas nova

[+/-]

Vide etiam: parvus (Vicicitatio)

Fontes

  1. Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918)  (tom. 2, p. 1496)
  2. Apuleius - Metamorphoseon libri XI. (Bibliotheca Augustana): Liber I. Capitulum XIX. Versus 8 — parvus
  3. Carolus Fridericus Gauss — Theoria observationis observationum minimis erroribus obnoxiae