parvum

Discretiva

parvum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
parvum	casus accusativus singularis · genus masculinum	adiectivi parvus
parvum	casus nominativus singularis · genus neutrum	adiectivi parvus
parvum	casus accusativus singularis · genus neutrum	adiectivi parvus
parvum	casus vocativus singularis · genus neutrum	adiectivi parvus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈpar.wum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: par·vum — morphologica: parv-um

Loci

Phaedrus ca. -10…+60

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Mercurium hospitio mulieres olim duae

Illiberali et sordido receperant:

Quarum una in cunis  parvum  habebat filium,

Quaestus placebat alteri meretricius.

Ergo ut referret gratiam officiis parem,

Abiturus et iam limen excedens ait:

«Deum videtis; tribuam vobis protinus

Quod quaeque optarit». Mater suppliciter rogat,

Barbatum ut videat natum quam primum suum;

Moecha, ut sequatur sese quicquid tetigerit. —Fabulae Phaedri

Vide etiam:  → parvum (Vicicitatio)