magnus

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

Appellatio[+/-]

magnusInformation icon.svg
API: /ˈmaɡnus/, [ˈmaŋnʊs](classice)
magnusInformation icon.svg
API: /ˈmaɲus/(ecclesiastice)
Syllabificatio phonetica: mag·nus — morphologica: magn-us

Nomen adiectivum[+/-]

magn|us, -a, -um

  1. √ Grandis spatio; amplus magnitudine; immēnsus.

Declinatio[+/-]

positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. magnus magna magnum nom. magnī magnae magna
gen. magnī magnae magnī gen. magnōrum magnārum magnōrum
dat. magnō magnae magnō dat. magnīs magnīs magnīs
acc. magnum magnam magnum acc. magnōs magnās magna
abl. magnō magnā magnō abl. magnīs magnīs magnīs­
voc. magne magna magnum voc. magnī magnae magna
magnus comparativusdilatare ▼
magnus comparativuscollabi ▲
magnus superlativusdilatare ▼
magnus superlativuscollabi ▲
superlativus singularis superlativus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. maximus maxima maximum nom. maximī maximae maxima
gen. maximī maximae maximī gen. maximōrum maximārum maximōrum
dat. maximō maximae maximō dat. maximīs maximīs maximīs
acc. maximum maximam maximum acc. maximōs maximās maxima
abl. maximō maximā maximō abl. maximīs maximīs maximīs­
voc. maxime maxima maximum voc. maximī maximae maxima

Dictiones collatae[+/-]

Antonyma · contraria

Dictiones derivatae[+/-]

Translationes[+/-]