magnus

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere

Latine[+/-]

Appellatio[+/-]

magnus Information icon.svg
API: /ˈmaŋnus/ (classice)
magnus Information icon.svg
API: /ˈmaɲus/ (ecclesiastice)

Nomen adiectivum[+/-]

magn|us, -a, -um

  1. √ Grandis spatio; amplus magnitudine; immēnsus.

Declinatio[+/-]

positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. magnus magna magnum nom. magnī magnae magna
gen. magnī magnae magnī gen. magnōrum magnārum magnōrum
dat. magnō magnae magnō dat. magnīs magnīs magnīs
acc. magnum magnam magnum acc. magnōs magnās magna
abl. magnō magnā magnō abl. magnīs magnīs magnīs
voc. magne magna magnum voc. magnī magnae magna

Dictiones collatae[+/-]

Antonyma

Dictiones derivatae[+/-]

Translationes[+/-]

Anglice

big en, large en

Batave

groot nl

Finnice

suuri fi, iso fi, (poetice, raro) jalo fi

Germanice

groß de

Graeca Antiqua

μέγας (megas) grc

Hispanice

grande es

Lusitane

grande pt

Ruthenice

большой ru

Suecice

 stor 

Formae affines[+/-]

  • Latine: magnus — masc. elativum vocis maius.
  • Latine: magnus — masc. elativum adiectivum adverbii comparativi magis.