minime

Formae aliae

• minumē

Appellatio pronuntiatusque

minimē

API: /ˈmi.ni.meː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mi·ni·mē — morphologica: min-im-e

Notatio

← Latine: minimus ← parvus

Adverbium

minimē

1. Minimō modō
2. Valdē parvum

Dictiones collatae

Antonyma · contraria

1. maximē

Translationes

Minimo modo	dilatare ▼

Minimo modo	collabi ▲

Anglice: not at all (en), by no means (en) Germanice: am wenigsten (de), überhaupt nicht (de)

Valdē parvum	dilatare ▼

Valdē parvum	collabi ▲

Anglice: least (en), least of all (en) Germanice: sehr gering (de), am wenigsten (de)

Discretiva

minime dictio est in variis linguis:

• Francogallice: minime
• Italice: minime

Dictiones similes

• Bohemice: míníme

Latine

minime

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
minime	casus vocativus singularis · genus masculinum	adiectivi minimus (parvus superlativus)

Appellatio pronuntiatusque

minime

API: /ˈmi.ni.me/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mi·ni·me — morphologica: min-im-e

Formae aliae

• minume

Italice

minime

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
minime	forma pluralis · genus femininum	adiectivi minimo
minime	forma pluralis · genus femininum	substantivi minima

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈmi.ni.me/

Syllabificatio phonetica: mi·ni·me — morphologica: minim-e

Loci

C. Plinius Secundus 23–79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• inlita quoque ex oleo cyprino molestias in facie nascentes tollit, ex aqua vero morbos omnes, quorum natura serpit in facie, nitoremque reddit; lentigines tollit ac varos maculasque omnes. et contra comitiales morbos bibitur ex aceto mulso binis obolis. adposita menses ciet. optima quae candidissima et friabilis  minime que ponderosa, cum teratur inter digitos, fermentescens. lavatur ut cerussa. —Naturalis historia Plinii

Vide etiam:  → minime (Vicicitatio)