minori

Discretiva

minori dictio est in variis linguis:

• Finnice: minori
• Italice: minori

Formae affines

Latine

minori

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
minōrī	casus dativus singularis	adiectivi minor (parvus comparativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /miˈnoːriː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mi·nō·rī — morphologica: min-or-i

Italice

minori

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
minori	forma pluralis · genus masculinum	adiectivi minore
minori	forma pluralis · genus femininum	adiectivi minore
minori	forma pluralis	substantivi minore

Appellatio pronuntiatusque

API: /miˈno.ri/

Syllabificatio phonetica: mi·no·ri — morphologica: minor-i

Loci

Titus Livius -58…+17

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Minucius vero cum iam ante vix tolerabilis fuisset rebus secundis ac favore volgi, tum utique immodice immodesteque non Hannibale magis victo ab se quam Q. Fabio gloriari: illum in rebus asperis unicum ducem ac parem quaesitum Hannibali, maiorem  minori , dictatorem magistro equitum, quod nulla memoria habeat annalium, iussu populi aequatum in eadem civitate, in qua magistri equitum virgas ac secures dictatoris tremere atque horrere soliti sint; tantum suam felicitatem virtutemque enituisse. —Ab urbe condita Titi Livii

Vide etiam:  → minori (Vicicitatio)