Jump to content

sum

E Victionario
Solum sum Latine
ab hac subpagina tractatur.
Vide etiam s.v.
Sum.

Latine

sum

[+/-]
 → Discretiva 

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
sumAPI: /sum/(classice)
Syllabificatio phonetica: sum — morphologica: sum

Notatio

[+/-]
Articulus principalis: sum (notatio)

A lingua prisca Indoeuropaea *H₁es- (praesens) et *bhu- (perfecta). Vide radicem es et radicem fu.

Verbum temporale

[+/-]

sum, esse, fuī (sine supino)

  1. (Intransitivum) exsisto in vero
  2. (Auxiliare) verbum copulativum, qui existere in aliquo modo vel aliquo relatione indicat.

Coniugatio

[+/-]

Verbum finitum

Thema Vox activa
sum- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. sum sim   eram essem
forem
erō  
II. sing. es sīs es! erās essēs
forēs
eris estō!
III. sing. est sit   erat esset
foret
erit estō!
I. plur. sumus sīmus   erāmus essēmus
forēmus
erimus  
II. plur. estis sītis este! erātis essētis
forētis
eritis estōte!
III. plur. sunt sint   erant essent
forent
erunt suntō!
Thema Vox activa
fu- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. fuī fuerim fueram fuissem fuerō
II. sing. fuistī fueris fuerās fuissēs fueris
III. sing. fuit fuerit fuerat fuisset fuerit
I. plur. fuimus fuerimus fuerāmus fuissēmus fuerimus
II. plur. fuistis fueritis fuerātis fuissētis fueritis
III. plur. fuērunt fuerint fuerant fuissent fuerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
esse fuisse futūrum,
-am, -um esse
fore
ēns   futūrus,
-a, -um

Gerundium Gerundivum Supinum
— — — —

Usus

[+/-]

Exsistere:

  • Solum significans existere seu vivere:
    Cogito ergo sum.
  • De eventis, significans evenire:
    Quid tibi est?
    Ludus in Amphitheatro erit.
  • De locis, significans locum ubi:
    Roma in Italia est.
    Historia in libro est.
    Hodie apud Iohannem fuit.
  • (cum in + abl.) de positione, officio, vestimento, etc.:
    In servitio sunt.
    Ea in kimono est.
  • (cum in + abl.) pendens in aliquo:
    Periculum murtati in edendo est.
  • constructum cum pronomine relativo:
    Sunt qui anibas non edunt.
    Alii sunt qui eis fruuntur.
  • (cum dat.) pertinere, implicari cum vel admisceri:
    Nomen Iohannes mihi est.
    Mihi cum feminis viridibus non est.
  • (cum ab) servire alicui:
    Ab Andria est ancilla haec. (Terentius)
  • (cum ex) consistere in:
    Haec potio ex aqua et saccharo est.
  • (cum pro) favorare aliquem:
    Sumus pro accusatione senatoris.

Dictiones collatae

[+/-]

Synonyma

  1. exsistō

Collocationes

Dictiones derivatae

[+/-]

Composita

Translationes

[+/-]
Verbum copulativumdilatare ▼
Verbum copulativumcollabi ▲

Discretiva

sum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Modus flexurae originis
sum casus nominativus singularis · genus femininum adiectivi sumur
sum casus nominativus pluralis · genus neutrum adiectivi sumur
sum casus accusativus pluralis · genus neutrum adiectivi sumur
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /sʏːm/
Syllabificatio phonetica: sum — morphologica: sum

Loci

Inscriptio “Duenos” Apuleius
ca. 125-170
Renatus Cartesius
1596-1650
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

antiq. (saec. VI. a.C.n.)

nei ted endo cosmis virco sied

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

  • Sed ecce saevissimo somnio mihi nunc etiam redintegratur immo vero cumulatur infortunium meum; nam visa  sum  mihi de domo de thalamo de cubiculo de toro denique ipso violenter extracta per solitudines avias infortunatissimi mariti nomen invocare, eumque, ut primum meis amplexibus viduatus est, adhuc ungentis madidum coronis floridum consequi vestigio me pedibus fugientem alienis. —Metamorphoseon libri XI Apulei [1]

Latinitas Nova

saec. XVII.  (1644 p.C.n.)

  • Atque ubi dixi hanc propositionem: Ego cogito, ergo  sum  esse omnium primam et certissimam, quae cuilibet ordine philosophanti occurrat, non ideo negaui quin ante ipsam scire oporteat, quid sit cogitatio, quid existentia, quid certitudo; item, quod fieri non possit, ut id quod cogitet non existat, et talia; sed quia hae sunt simplicissimae notiones, et quae solae nullius rei existentis notitiam praebent, idcirco non censui esse numerandas. —Principia philosophiae Renati Cartesii [2]

saec. XVII.

Vide etiam:  → sum (Vicicitatio)

Fontes

  1. ↑ Apuleius - Metamorphoseon libri XI. (Bibliotheca Augustana): Liber IV. Capitulum XXVII. Versus 2 — sum
  2. ↑ Renatus Cartesius (Francogallice: René Descartes) - Principia philosophiae. (Universitas Turicensis): Regula I. [1.1.010] — sum
  3. ↑ Caput I, §2.