absum

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere
Absum

Latine[+/-]

Appellatio[+/-]

absum, abesse, afui

 /ˈapsum aˈbesse ˈafui/ (ecclesiastice)

Notatio[+/-]

ab + sum.

Verbum intransitivum[+/-]

absum, abesse, āfuī (sine supino)

  1. √ Esse a loco; non esse in loco.
  2. distantiam habere ab aliquo loco.

Coniugatio[+/-]

Praesens ab- + sum
Praesens indicativum
act. sing. plur.
I. absum absumus
II. abes abestis
III. abest absunt
Imperativus
act. abes abeste
Praesens subiunctivum
act. sing. plur.
I. absim absīmus
II. absīs absītis
III. absit absint
Imperfectum indicativum
act. sing. plur.
I. aberam aberāmus
II. aberās aberātis
III. aberat aberant
Imperfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. abessem abessēmus
II. abessēs abessētis
III. abesset abessent
Futurum indicativum
act. sing. plur.
I. aberō aberimus
II. aberis aberitis
III. aberit aberunt
Radix perfecta āfu-
Perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. āfuī āfuimus
II. āfuistī āfuistis
III. āfuit āfuērunt
Perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. āfuerim āfuerīmus
II. āfuerīs āfuerītis
III. āfuerit āfuerint
Plusquam perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. āfueram āfuerāmus
II. āfuerās āfuerātis
III. āfuerat āfuerant
Plusquam perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. āfuissem āfuissēmus
II. āfuissēs āfuissētis
III. āfuisset āfuissent
Futurum perfectum
act. sing. plur.
I. āfuerō āfuerimus
II. āfueris āfueritis
III. āfuerit āfuerint
Infinitivi
sing. plur.
praes. abesse
perf. āfuisse
fut. āfore
Participia
praes. absens, -entis
perf.
fut. āfutūrus, -a, -um
Gerundia et supina
subst.
adiect.
supina

Dictiones derivatae[+/-]

Loci[+/-]

Nep.
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

saec. I.