insum

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

Notatio[+/-]

in + sum.

Verbum intransitivum[+/-]

in|sum, -esse, infuī, —

  1. In aliqua re esse aut versari.

Coniugatio[+/-]

Radix praesens ins-
Praesens indicativum
act. sing. plur.
I. insum insumus
II. ines inestis
III. inest insunt
Imperativus
act. ines ineste
Praesens subiunctivum
act. sing. plur.
I. insim insīmus
II. insīs insītis
III. insit insint
Imperfectum indicativum
act. sing. plur.
I. ineram inerāmus
II. inerās inerātis
III. inerat inerant
Imperfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. inessem inessēmus
II. inessēs inessētis
III. inesset inessent
Futurum indicativum
act. sing. plur.
I. inerō inerimus
II. ineris ineritis
III. inerit inerunt
Radix perfecta infu-
Perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. infuī infuimus
II. infuistī infuistis
III. infuit infuērunt
Perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. infuerim infuerīmus
II. infuerīs infuerītis
III. infuerit infuerint
Plusquam perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. infueram infuerāmus
II. infuerās infuerātis
III. infuerat infuerant
Plusquam perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. infuissem infuissēmus
II. infuissēs infuissētis
III. infuisset infuissent
Futurum perfectum
act. sing. plur.
I. infuerō infuerimus
II. infueris infueritis
III. infuerit infuerint
Infinitivi
sing. plur.
praes. inesse
perf. infuisse
fut. infore
Participia
praes. inens, inentis
perf.
fut. infutūrus, -a, -um
Gerundia et supina
subst.
adiect.
supina