Jump to content

tu

E Victionario

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /tuː/(classice)
Syllabificatio phonetica: tu — morphologica: tu

Notatio

[+/-]
← Protindeuropaee *tu-

Pronomen

[+/-]

tū, tŭī (sing.; plur. vos)

  1. Pronomen secundae personae.

Declinatio

[+/-]
c. sing. plur.
nom. vōs I
gen. tuī vestrī
vestrum
II
dat. tibi vōbīs III
acc. vōs IV
abl. vōbīs VI
voc. vōs V

Translationes

[+/-]

Loci

[+/-]

Latinitas Romana

[+/-]

saec. VI. a.C.n.

Discretiva

tu dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
tu prima singularis praesens activa indicativus tun
tu secunda singularis praesens activa imperativus tun

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
tuAPI: [tuː]