Jump to content

tu

E Victionario

Latine[+/-]

Appellatio pronuntiatusque[+/-]

API: /tuː/(classice)
Syllabificatio phonetica: tu — morphologica: tu

Notatio[+/-]

← Protindeuropaee *tu-

Pronomen[+/-]

tū, tŭī (sing.; plur. vos)

  1. Pronomen secundae personae.

Declinatio[+/-]

c. sing. plur.
nom. vōs I
gen. tuī vestrī
vestrum
II
dat. tibi vōbīs III
acc. vōs IV
abl. vōbīs VI
voc. vōs V

Translationes[+/-]

Loci[+/-]

Latinitas Romana[+/-]

saec. VI. a.C.n.

Discretiva

tu dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Germanice[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
tu prima singularis praesens activa indicativus tun
tu secunda singularis praesens activa imperativus tun

Appellatio pronuntiatusque[+/-]

tuAPI: [tuː]