tu

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere

Latine[+/-]

Notatio[+/-]

← Protindeuropaee *tu-

Pronomen[+/-]

tū, tŭī (sing.; plur. vos)

  1. Pronomen secundae personae.

Declinatio[+/-]

c. sing. plur.
nom. vōs I
gen. tuī vestrī
vestrum
II
dat. tibi vōbīs III
acc. vōs IV
abl. vōbīs VI
voc. vōs V

Translationes[+/-]

Quaeso, annota hoc per linguae notam. Lingua incerta“Franconice”
thū
Accadice
atta
Anglice
you en
Anglosaxonica
þū̆ ang
Anglica Media
þou
Arabice
انت (’inta/’inti, masc./fem.) ar
Avestane
tūm
Bengale
তুমি (tumi) bn
Bohemice
ty cs
Catalane
tu ca
Croate
ti hr
Cuchane
twe sive tuwe
Extrematurane
Germanice
du de
Francogallice
tu fr
Germanica Antiqua
þū̆
Germanica Media
du
Graeca Antiqua
σύ (sy)
Neograece
εσύ el
Gallaece
ti gl
Italice
tu it
Lusitane
tu pt, você pt (conjugatio in tertia persona sing.)
Hetthaee
zik
Hispanice
es
Hungarice
te hu
Iudaehispanice
tu lad
Luxemburgice
du lb
Nordica Antiqua
þú
Polonice
ty pl
Punice
𐤀𐤕 (ʔt)
Ruthenice
ты ru
Salamaece
Scotice
ye sco
Turcice
sen tr
Sinice
() zh
Slavica Antiqua
тъі (ty)
Sumerice
za
Turfanice
tu
Umbre
tu

Loci[+/-]

Latinitas Romana[+/-]

saec. VI. a.C.n.

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg tu dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Germanice[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
tu prima singularis praesens activa indicativus tun
tu secunda singularis praesens activa imperativus tun

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svg API: [tuː]