parvos

Discretiva

parvos dictio est in variis linguis:

• Hispanice: parvos

Formae affines

Latine

parvōs

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
parvōs	casus accusativus pluralis · genus masculinum	adiectivi parvus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈpar.woːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: par·vōs — morphologica: parv-os

Hispanice

parvos

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
parvos	forma pluralis · genus masculinum	adiectivi parvo

Appellatio pronuntiatusque

API: [ˈpaɾ.bos]

(Castellane, castellano)

Syllabificatio phonetica: par·vos — morphologica: parv-os

Loci

Titus Livius -58…+17

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (annis 266–267 u.c.)

• Tum matronae ad Veturiam matrem Coriolani Volumniamque uxorem frequentes coeunt. Id publicum consilium an muliebris timor fuerit, parum invenio: pervicere certe, ut et Veturia, magno natu mulier, et Volumnia duos  parvos  ex Marcio ferens filios secum in castra hostium irent et, quoniam armis viri defendere urbem non possent, mulieres precibus lacrimisque defenderent. —Ab urbe condita Titi Livii

Vide etiam:  → parvos (Vicicitatio)