Discretiva
minima dictio est in variis
Proprietates grammaticales [ +/- ]
Forma
Modus flexurae
originis
minima
casus nominativus singularis · genus femininum
adiectivi minimus (parvus superlativus)
minima
casus vocativus singularis · genus femininum
adiectivi minimus (parvus superlativus)
minima
casus nominativus pluralis · genus neutrum
adiectivi minimus (parvus superlativus)
minima
casus accusativus pluralis · genus neutrum
adiectivi minimus (parvus superlativus)
minima
casus vocativus pluralis · genus neutrum
adiectivi minimus (parvus superlativus)
Appellatio pronuntiatusque [ +/- ] Syllabificatio phonetica: mi·ni·ma — morphologica: min-im-a
Proprietates grammaticales [ +/- ]
Forma
Modus flexurae
originis
minimā
casus ablativus singularis · genus femininum
adiectivi minimus (parvus superlativus)
Appellatio pronuntiatusque [ +/- ] Syllabificatio phonetica: mi·ni·mā — morphologica: min-im-a
Proprietates grammaticales [ +/- ]
Forma
Modus flexurae
originis
minima
forma singularis · genus femininum
adiectivi minimo
minima
forma singularis · genus femininum
substantivi minimo
Appellatio pronuntiatusque [ +/- ] API : /ˈmi.ni.ma/
Syllabificatio phonetica: mi·ni·ma — morphologica: minim-a Loci
Apuleius
antiq.
class.
I
II
III
IV
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
XIII
XIV
XV
XVI
XVII
XVIII
XIX
XX
XXI
Latinitas postclassica
saec. II. (ca. 158 p.C.n.)
Reputate vobiscum, quanta fiducia innocentiae meae quantoque despectu vestri agam: si una causa vel minima fuerit inventa, cur ego debuerim Pudentillae nubtias ob aliquod meum commodum appetere, si quamlibet modicum emolumentum probaveritis, ego ille sim Carmendas vel Damigeron vel – his Moses vel Iohannes vel Apollobex vel ipse Dardanus vel quicumque alius post Zoroastren et Hostanen inter magos celebratus est. —Apologia sive Pro se de magia liber Apulei [ 1]
Vide etiam : → minima (Vicicitatio)
Fontes 
