amo

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere

Latine[+/-]

Appellatio[+/-]

amō Information icon.svg
API: /amoː/ (classice)
Syllabificatio phonetica: a·mō — morphologica: am-o

Notatio[+/-]

← A lingua prisca Indoeuropaea *am-. Vide radicem am.
Cf. am-ma (in ore infantium) etiam ac ma-ma (mamma, mater).

Verbum transitivum[+/-]

ăm|ō, -āre, -āvi, -ātum

  1. Sentire amorem pro aliquo;
    1. Existimare cum affectione vel bona voluntate.
    2. Existimare cum affectione ardenti devotaque, ut sexus unum pro altero.
  2. Exprimere gratias
  3. satis habere
  4. Esse obligatus
  5. (In usibus variis) condicionibus faustis egeo
    Haec planta loca umbrosa amat.

Coniugatio[+/-]

Verbum finitum

Thema Vox activa
am- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. amō amem   amābam amārem amābō  
II. sing. amās amēs amā! amābās amārēs amābis amātō!
III. sing. amat amet   amābat amāret amābit amātō!
I. plur. amāmus amēmus   amābāmus amārēmus amābimus  
II. plur. amātis amētis amāte! amābātis amārētis amābitis amātōte!
III. plur. amant ament   amābant amārent amābunt amantō!­
Thema Vox passiva
am- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. amor amer   amābar amārer amābor  
II. sing. amāris amēris amāre! amābāris amārēris amāberis amātor!
III. sing. amātur amētur   amābātur amārētur amābitur amātor!
I. plur. amāmur amēmur   amābāmur amārēmur amābimur  
II. plur. amāminī amēminī amāminī! amābāminī amārēminī amābiminī
III. plur. amantur amentur   amābantur amārentur amābuntur amantor!
Thema Vox activa
amāv- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. amāvī amāverim amāveram amāvissem amāverō
II. sing. amāvistī amāveris amāverās amāvissēs amāveris
III. sing. amāvit amāverit amāverat amāvisset amāverit
I. plur. amāvimus amāverimus amāverāmus amāvissēmus amāverimus
II. plur. amāvistis amāveritis amāverātis amāvissētis amāveritis
III. plur. amāvērunt amāverint amāverant amāvissent amāverint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
amāre amāvisse amātūrum,
-am, -um esse
amāns   amātūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
amārī amātum,
-am, -um esse
amātum īrī   amātus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
amandī amandus, -a, -um amātum amātū

Usus[+/-]

  • te amo
    • Anglice — I love you
    • Germanice — ich liebe dich (significans amandum concubinum vel amicum vel rem agendam: ich liebe das Singen; ich liebe es zu singen)
    • Italice — ti amo
    • Lusitane — amo-te
  • amabo te (idioma)
    • Anglice — please
    • Arabice — من فضلك
    • Lusitane — por favor
    • Hispanice — por favor
    • Graeca — παρακαλω
    • Italice — per favore
    • Turcice — lütfen

Dictiones collatae[+/-]

Collocationes

Dictiones derivatae[+/-]

Translationes[+/-]