amaverint

Discretiva

amaverint dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
amāverint	tertia pluralis	perfectum	activa	coniunctivus	amō (amāre)
amāverint	tertia pluralis	futurum exactum	activa	indicativus	amō (amāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /aˈmaːwerint/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·mā·ve·rint — morphologica: amav-erint

Formae aliae

• (Syncop.) amārint

Loci

Lucius Annaeus Seneca -3…+65

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

• Feras autem hos, qui neglegentissime amicos habent, miserrime lugent, nec amant quemquam, nisi perdiderunt? Ideoque tunc effusius maerent, quia verentur, ne dubium sit, an amaverint; sera indicia adfectus sui quaerunt. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae