amarint

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg amarint dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
amārint tertia pluralis perfectum activa coniunctivus amō (amāre)
amārint tertia pluralis futurum exactum activa indicativus amō (amāre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /aˈmaːrint/(classice)
Syllabificatio phonetica: a·mā·rint — morphologica: ama[v-e]rint

Formae aliae[+/-]

Usus[+/-]

Latinitas postclassica

saec. IV.

  • amplius solet fere in hoc ordine tempore perfecto subiunctivo tam singulari quam plurali demi syllaba, cum dicunt veteres cum amarim amaris amarit, pluraliter cum amarimus amaritis amarint; pro eo sane quod est cum amaverim. —Ars grammatica Diomedis Grammatici (ca. 375). Liber primus, de verbo.