amatrix

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /aˈmaːtriːks/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·mā·trīx — morphologica: amat-rix

Notatio

← Latine: amō (amāre)

Nomen substantivum

amātrī|x, -cis fem.

1. Quae amat

Declinatio

f.	sing.	plur.
nom.	amātrīx	amātrīcēs	I
gen.	amātrīcis	amātrīcum	II
dat.	amātrīcī	amātrīcibus	III
acc.	amātrīcem	amātrīcēs	IV
abl.	amātrīce	amātrīcibus	VI
voc.	amātrīx	amātrīcēs	V

Dictiones collatae

• amāns
• amātor masc.

Collocationes

• mulieres amatrices

Translationes

Quae amat	dilatare ▼

Quae amat	collabi ▲

Anglice: female lover (en), amorous woman (en) Dacoromane: amantă (ro) f Francogallice: amante (fr) f, amoureuse (fr) f Germanice: Liebhaberin (de) f Hispanice: amante (es) f Italice: amante (it) f, amatrice (it) f, innamorata (it) f

Loci

Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

• nam et ipsa continentia, cum frenat cohibetque libidines, simul et adpetit bonum, ad cuius inmortalitatem tendimus, et respuit malum, cum quo in hac mortalitate contendimus. illius quippe amatrix et spectatrix, huius vero et hostis et testis est, et decus adpetens et dedecus fugiens. non utique in cupiditatibus frenandis continentia laboraret, si nihil nos contra quod deceret liberet, si nihil nostrae bonae voluntati ex mala concupiscentia repugnaret. —De continentia Augustini