Formula:la-coniugatio-3spec

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Verbum finitum

­
Vox activa
Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. -am   -ēbam -erem -am  
II. sing. -is -ās -e! -ēbās -erēs -ēs -itō!
III. sing. -it -at   -ēbat -eret -et -itō!
I. plur. -imus -āmus   -ēbāmus -erēmus -ēmus  
II. plur. -itis -ātis -ite! -ēbātis -erētis -ētis -itōte!
III. plur. -unt -ant   -ēbant -erent -ent -untō!
Vox passiva
Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. -or -ar   -ēbar -erer -ar  
II. sing. -eris -āris -ere! -ēbāris -erēris -ēris -itor!
III. sing. -itur -ātur   -ēbātur -erētur -ētur -itor!
I. plur. -imur -āmur   -ēbāmur -erēmur -ēmur  
II. plur. -iminī -āminī -iminī! -ēbāminī -erēminī -ēminī
III. plur. -untur -antur   -ēbantur -erentur -entur -untor!

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
-ere -ēns   —­
Vox
passiva
   

Gerundium Gerundivum Supinum
-endī -endus, -a, -um

Usus[+/-]

{{la-coniugatio-3spec|1|2|3|4|5|6|7|2sgPraesImpAct|act}}
1 = thema praesentis
2 = thema perfecti
3 = thema supini
4 = thema non supini
5 = praefixum primum
6 = praefixum secundum
7 = praefixum tertium
2sgPraesImpAct = dissentanea forma imperativi
ImpfConAct2 = formae additivae
infFuturAct2 = secunda forma infinitivi
act = vox activa solum
nimp = sine formis imperativi

Exempla[+/-]

sum (esse)[+/-]

{{la-coniugatio-3spec|sum|fu||fut|ImpfConAct2=for|infFuturAct2=fore|act=}}

Verbum finitum

Thema Vox activa
sum- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. sum sim   eram essem
forem
erō  
II. sing. es sīs es! erās essēs
forēs
eris estō!
III. sing. est sit   erat esset
foret
erit estō!
I. plur. sumus sīmus   erāmus essēmus
forēmus
erimus  
II. plur. estis sītis este! erātis essētis
forētis
eritis estōte!
III. plur. sunt sint   erant essent
forent
erunt suntō!
Thema Vox activa
fu- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. fuī fuerim fueram fuissem fuerō
II. sing. fuistī fueris fuerās fuissēs fueris
III. sing. fuit fuerit fuerat fuisset fuerit
I. plur. fuimus fuerimus fuerāmus fuissēmus fuerimus
II. plur. fuistis fueritis fuerātis fuissētis fueritis
III. plur. fuērunt fuerint fuerant fuissent fuerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
esse fuisse futūrum,
-am, -um esse
fore
ēns   futūrus,
-a, -um

Gerundium Gerundivum Supinum

possum (posse)[+/-]

{{la-coniugatio-3spec|sum|potu|||pos|pot|act=|nimp=}}

Verbum finitum

Thema Vox activa
possum- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. possum possim   poteram possem poterō  
II. sing. potes possīs poterās possēs poteris
III. sing. potest possit   poterat posset poterit
I. plur. possumus possīmus   poterāmus possēmus poterimus  
II. plur. potestis possītis poterātis possētis poteritis
III. plur. possunt possint   poterant possent poterunt
Thema Vox activa
potu- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. potuī potuerim potueram potuissem potuerō
II. sing. potuistī potueris potuerās potuissēs potueris
III. sing. potuit potuerit potuerat potuisset potuerit
I. plur. potuimus potuerimus potuerāmus potuissēmus potuerimus
II. plur. potuistis potueritis potuerātis potuissētis potueritis
III. plur. potuērunt potuerint potuerant potuissent potuerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
posse potuisse potēns  

Gerundium Gerundivum Supinum

prōsum (prōdesse)[+/-]

{{la-coniugatio-3spec|sum|prōfu||prōfut|prō|prōd|act=|nens=}}

Verbum finitum

Thema Vox activa
prōsum- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. prōsum prōsim   prōderam prōdessem prōderō  
II. sing. prōdes prōsīs prōdes! prōderās prōdessēs prōderis prōdestō!
III. sing. prōdest prōsit   prōderat prōdesset prōderit prōdestō!
I. plur. prōsumus prōsīmus   prōderāmus prōdessēmus prōderimus  
II. plur. prōdestis prōsītis prōdeste! prōderātis prōdessētis prōderitis prōdestōte!
III. plur. prōsunt prōsint   prōderant prōdessent prōderunt prōsuntō!
Thema Vox activa
prōfu- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. prōfuī prōfuerim prōfueram prōfuissem prōfuerō
II. sing. prōfuistī prōfueris prōfuerās prōfuissēs prōfueris
III. sing. prōfuit prōfuerit prōfuerat prōfuisset prōfuerit
I. plur. prōfuimus prōfuerimus prōfuerāmus prōfuissēmus prōfuerimus
II. plur. prōfuistis prōfueritis prōfuerātis prōfuissētis prōfueritis
III. plur. prōfuērunt prōfuerint prōfuerant prōfuissent prōfuerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
prōdesse prōfuisse prōfutūrum,
-am, -um esse
  prōfutūrus,
-a, -um

Gerundium Gerundivum Supinum

volō (velle)[+/-]

{{la-coniugatio-3spec|vol|volu|act=}}

Verbum finitum

Thema Vox activa
vol- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. volō velim   volēbam vellem volam  
II. sing. vīs velīs volēbās vellēs volēs
III. sing. vult velit   volēbat vellet volet
I. plur. volumus velīmus   volēbāmus vellēmus volēmus  
II. plur. vultis velītis volēbātis vellētis volētis
III. plur. volunt velint   volēbant vellent volent
Thema Vox activa
volu- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. voluī voluerim volueram voluissem voluerō
II. sing. voluistī volueris voluerās voluissēs volueris
III. sing. voluit voluerit voluerat voluisset voluerit
I. plur. voluimus voluerimus voluerāmus voluissēmus voluerimus
II. plur. voluistis volueritis voluerātis voluissētis volueritis
III. plur. voluērunt voluerint voluerant voluissent voluerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
velle voluisse volēns  

Gerundium Gerundivum Supinum

nōlō (nōlle)[+/-]

{{la-coniugatio-3spec|nōl|nōlu|act=}}

Verbum finitum

Thema Vox activa
nōl- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. nōlō nōlim   nōlēbam nōllem nōlam  
II. sing. nōn vīs nōlīs nōlī! nōlēbās nōllēs nōlēs nōlitō!
III. sing. nōn vult nōlit   nōlēbat nōllet nōlet nōlitō!
I. plur. nōlumus nōlīmus   nōlēbāmus nōllēmus nōlēmus  
II. plur. nōn vultis nōlītis nōlīte! nōlēbātis nōllētis nōlētis nōlitōte!
III. plur. nōlunt nōlint   nōlēbant nōllent nōlent nōluntō!
Thema Vox activa
nōlu- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. nōluī nōluerim nōlueram nōluissem nōluerō
II. sing. nōluistī nōlueris nōluerās nōluissēs nōlueris
III. sing. nōluit nōluerit nōluerat nōluisset nōluerit
I. plur. nōluimus nōluerimus nōluerāmus nōluissēmus nōluerimus
II. plur. nōluistis nōlueritis nōluerātis nōluissētis nōlueritis
III. plur. nōluērunt nōluerint nōluerant nōluissent nōluerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
nōlle nōluisse nōlēns  

Gerundium Gerundivum Supinum

mālō (mālle)[+/-]

{{la-coniugatio-3spec|māl|mālu|act=}}

Verbum finitum

Thema Vox activa
māl- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. mālō mālim   mālēbam māllem mālam  
II. sing. māvīs mālīs mālēbās māllēs mālēs
III. sing. māvult mālit   mālēbat māllet mālet
I. plur. mālumus mālīmus   mālēbāmus māllēmus mālēmus  
II. plur. māvultis mālītis mālēbātis māllētis mālētis
III. plur. mālunt mālint   mālēbant māllent mālent
Thema Vox activa
mālu- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. māluī māluerim mālueram māluissem māluerō
II. sing. māluistī mālueris māluerās māluissēs mālueris
III. sing. māluit māluerit māluerat māluisset māluerit
I. plur. māluimus māluerimus māluerāmus māluissēmus māluerimus
II. plur. māluistis mālueritis māluerātis māluissētis mālueritis
III. plur. māluērunt māluerint māluerant māluissent māluerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
mālle māluisse mālēns  

Gerundium Gerundivum Supinum

edō (edere)[+/-]

{{la-coniugatio-3spec|ed|ēd|ēs|ImpfConAct2=ēss}}

Verbum finitum

­
Thema Vox activa
ed- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. edō edam
edim
  edēbam ederem
ēssem
edam  
II. sing. edis
ēs
edās
edīs
ede!
ēs!
edēbās ederēs
ēssēs
edēs editō!
ēstō!
III. sing. edit
ēst
edat
edit
  edēbat ederet
ēsset
edet editō!
ēstō!
I. plur. edimus edāmus
edīmus
  edēbāmus ederēmus
ēssēmus
edēmus  
II. plur. editis
ēstis
edātis
edītis
edite!
ēste!
edēbātis ederētis
ēssētis
edētis editōte!
ēstōte!
III. plur. edunt edant
edint
  edēbant ederent
ēssent
edent eduntō!
Thema Vox passiva
ed- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. edor edar   edēbar ederer edar  
II. sing. ederis edāris edere! edēbāris ederēris edēris editor!
III. sing. editur
ēstur
edātur   edēbātur ederētur edētur editor!
I. plur. edimur edāmur   edēbāmur ederēmur edēmur  
II. plur. ediminī edāminī ediminī! edēbāminī ederēminī edēminī
III. plur. eduntur edantur   edēbantur ederentur edentur eduntor!
Thema Vox activa
ēd- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. ēdī ēderim ēderam ēdissem ēderō
II. sing. ēdistī ēderis ēderās ēdissēs ēderis
III. sing. ēdit ēderit ēderat ēdisset ēderit
I. plur. ēdimus ēderimus ēderāmus ēdissēmus ēderimus
II. plur. ēdistis ēderitis ēderātis ēdissētis ēderitis
III. plur. ēdērunt ēderint ēderant ēdissent ēderint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
edere
ēsse
ēdisse ēsūrum,
-am, -um esse
edēns   ēsūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
edī ēsum,
-am, -um esse
ēsum īrī   ēsus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
edendī edendus, -a, -um ēsum ēsū

ferō (ferre)[+/-]

{{la-coniugatio-3spec|fer|tul|lāt}}

Verbum finitum

­
Thema Vox activa
fer- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. ferō feram   ferēbam ferrem feram  
II. sing. fers ferās fer! ferēbās ferrēs ferēs fertō!
III. sing. fert ferat   ferēbat ferret feret fertō!
I. plur. ferimus ferāmus   ferēbāmus ferrēmus ferēmus  
II. plur. fertis ferātis ferte! ferēbātis ferrētis ferētis fertōte!
III. plur. ferunt ferant   ferēbant ferrent ferent feruntō!
Thema Vox passiva
fer- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. feror ferar   ferēbar ferrer ferar  
II. sing. ferris ferāris ferēbāris ferrēris ferēris
III. sing. fertur ferātur   ferēbātur ferrētur ferētur
I. plur. ferimur ferāmur   ferēbāmur ferrēmur ferēmur  
II. plur. feriminī ferāminī ferēbāminī ferrēminī ferēminī
III. plur. feruntur ferantur   ferēbantur ferrentur ferentur
Thema Vox activa
tul- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. tulī tulerim tuleram tulissem tulerō
II. sing. tulistī tuleris tulerās tulissēs tuleris
III. sing. tulit tulerit tulerat tulisset tulerit
I. plur. tulimus tulerimus tulerāmus tulissēmus tulerimus
II. plur. tulistis tuleritis tulerātis tulissētis tuleritis
III. plur. tulērunt tulerint tulerant tulissent tulerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
ferre tulisse lātūrum,
-am, -um esse
ferēns   lātūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
ferrī lātum,
-am, -um esse
lātum īrī   lātus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
ferendī ferendus, -a, -um lātum lātū

trānsferō (trānsferre)[+/-]

{{la-coniugatio-3spec|fer|tul|lāt||trāns}}

Verbum finitum

­
Thema Vox activa
trānsfer- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. trānsferō trānsferam   trānsferēbam trānsferrem trānsferam  
II. sing. trānsfers trānsferās trānsfer! trānsferēbās trānsferrēs trānsferēs trānsfertō!
III. sing. trānsfert trānsferat   trānsferēbat trānsferret trānsferet trānsfertō!
I. plur. trānsferimus trānsferāmus   trānsferēbāmus trānsferrēmus trānsferēmus  
II. plur. trānsfertis trānsferātis trānsferte! trānsferēbātis trānsferrētis trānsferētis trānsfertōte!
III. plur. trānsferunt trānsferant   trānsferēbant trānsferrent trānsferent trānsferuntō!
Thema Vox passiva
trānsfer- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. trānsferor trānsferar   trānsferēbar trānsferrer trānsferar  
II. sing. trānsferris trānsferāris trānsferēbāris trānsferrēris trānsferēris
III. sing. trānsfertur trānsferātur   trānsferēbātur trānsferrētur trānsferētur
I. plur. trānsferimur trānsferāmur   trānsferēbāmur trānsferrēmur trānsferēmur  
II. plur. trānsferiminī trānsferāminī trānsferēbāminī trānsferrēminī trānsferēminī
III. plur. trānsferuntur trānsferantur   trānsferēbantur trānsferrentur trānsferentur
Thema Vox activa
trānstul- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. trānstulī trānstulerim trānstuleram trānstulissem trānstulerō
II. sing. trānstulistī trānstuleris trānstulerās trānstulissēs trānstuleris
III. sing. trānstulit trānstulerit trānstulerat trānstulisset trānstulerit
I. plur. trānstulimus trānstulerimus trānstulerāmus trānstulissēmus trānstulerimus
II. plur. trānstulistis trānstuleritis trānstulerātis trānstulissētis trānstuleritis
III. plur. trānstulērunt trānstulerint trānstulerant trānstulissent trānstulerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
trānsferre trānstulisse trānslātūrum,
-am, -um esse
trānsferēns   trānslātūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
trānsferrī trānslātum,
-am, -um esse
trānslātum īrī   trānslātus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
trānsferendī trānsferendus, -a, -um trānslātum trānslātū

offerō (offerre)[+/-]

{{la-coniugatio-3spec|fer|tul|lāt||of|ob}}

Verbum finitum

­
Thema Vox activa
offer- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. offerō offeram   offerēbam offerrem offeram  
II. sing. offers offerās offer! offerēbās offerrēs offerēs offertō!
III. sing. offert offerat   offerēbat offerret offeret offertō!
I. plur. offerimus offerāmus   offerēbāmus offerrēmus offerēmus  
II. plur. offertis offerātis offerte! offerēbātis offerrētis offerētis offertōte!
III. plur. offerunt offerant   offerēbant offerrent offerent offeruntō!
Thema Vox passiva
offer- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. offeror offerar   offerēbar offerrer offerar  
II. sing. offerris offerāris offerēbāris offerrēris offerēris
III. sing. offertur offerātur   offerēbātur offerrētur offerētur
I. plur. offerimur offerāmur   offerēbāmur offerrēmur offerēmur  
II. plur. offeriminī offerāminī offerēbāminī offerrēminī offerēminī
III. plur. offeruntur offerantur   offerēbantur offerrentur offerentur
Thema Vox activa
obtul- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. obtulī obtulerim obtuleram obtulissem obtulerō
II. sing. obtulistī obtuleris obtulerās obtulissēs obtuleris
III. sing. obtulit obtulerit obtulerat obtulisset obtulerit
I. plur. obtulimus obtulerimus obtulerāmus obtulissēmus obtulerimus
II. plur. obtulistis obtuleritis obtulerātis obtulissētis obtuleritis
III. plur. obtulērunt obtulerint obtulerant obtulissent obtulerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
offerre obtulisse oblātūrum,
-am, -um esse
offerēns   oblātūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
offerrī oblātum,
-am, -um esse
oblātum īrī   oblātus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
offerendī offerendus, -a, -um oblātum oblātū

auferō (auferre)[+/-]

{{la-coniugatio-3spec|fer|tul|lāt||au|at|al}}

Verbum finitum

­
Thema Vox activa
aufer- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. auferō auferam   auferēbam auferrem auferam  
II. sing. aufers auferās aufer! auferēbās auferrēs auferēs aufertō!
III. sing. aufert auferat   auferēbat auferret auferet aufertō!
I. plur. auferimus auferāmus   auferēbāmus auferrēmus auferēmus  
II. plur. aufertis auferātis auferte! auferēbātis auferrētis auferētis aufertōte!
III. plur. auferunt auferant   auferēbant auferrent auferent auferuntō!
Thema Vox passiva
aufer- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. auferor auferar   auferēbar auferrer auferar  
II. sing. auferris auferāris auferēbāris auferrēris auferēris
III. sing. aufertur auferātur   auferēbātur auferrētur auferētur
I. plur. auferimur auferāmur   auferēbāmur auferrēmur auferēmur  
II. plur. auferiminī auferāminī auferēbāminī auferrēminī auferēminī
III. plur. auferuntur auferantur   auferēbantur auferrentur auferentur
Thema Vox activa
attul- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. attulī attulerim attuleram attulissem attulerō
II. sing. attulistī attuleris attulerās attulissēs attuleris
III. sing. attulit attulerit attulerat attulisset attulerit
I. plur. attulimus attulerimus attulerāmus attulissēmus attulerimus
II. plur. attulistis attuleritis attulerātis attulissētis attuleritis
III. plur. attulērunt attulerint attulerant attulissent attulerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
auferre attulisse allātūrum,
-am, -um esse
auferēns   allātūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
auferrī allātum,
-am, -um esse
allātum īrī   allātus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
auferendī auferendus, -a, -um allātum allātū