edo

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere

Latine I[+/-]

Notatio[+/-]

A radice Protindeuropaea *H₁ed-mordere, edere.”

Verbum transitivum[+/-]

ed|ō, -ere, ēdī, ēsum

  1. Mandere et sorbere (cibum).

Coniugatio[+/-]

Verbum finitum

Thema Vox activa
ed- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. edō edam   edēbam ederem edam  
II. sing. edis edās ede! edēbās ederēs edēs editō!
III. sing. edit edat   edēbat ederet edet editō!
I. plur. edimus edāmus   edēbāmus ederēmus edēmus  
II. plur. editis edātis edite! edēbātis ederētis edētis editōte!
III. plur. edunt edant   edēbant ederent edent eduntō!­
Thema Vox passiva
ed- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. edor edar   edēbar ederer edar  
II. sing. ederis edāris edere! edēbāris ederēris edēris editor!
III. sing. editur edātur   edēbātur ederētur edētur editor!
I. plur. edimur edāmur   edēbāmur ederēmur edēmur  
II. plur. ediminī edāminī ediminī! edēbāminī ederēminī edēminī
III. plur. eduntur edantur   edēbantur ederentur edentur eduntor!
Thema Vox activa
ēd- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. ēdī ēderim ēderam ēdissem ēderō
II. sing. ēdistī ēderis ēderās ēdissēs ēderis
III. sing. ēdit ēderit ēderat ēdisset ēderit
I. plur. ēdimus ēderimus ēderāmus ēdissēmus ēderimus
II. plur. ēdistis ēderitis ēderātis ēdissētis ēderitis
III. plur. ēdērunt ēderint ēderant ēdissent ēderint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
edere ēdisse ēsūrum,
-am, -um esse
edēns   ēsūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
edī ēsum,
-am, -um esse
ēsum īrī   ēsus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
edendī edendus, -a, -um ēsum ēsū

Latine II[+/-]

Notatio[+/-]

ex + do

Verbum transitivum[+/-]

ēd|ō, -ere, -idī, -itum

  1. Emittere.

Coniugatio[+/-]

Verbum finitum

Thema Vox activa
ēd- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. ēdō ēdam   ēdēbam ēderem ēdam  
II. sing. ēdis ēdās ēde! ēdēbās ēderēs ēdēs ēditō!
III. sing. ēdit ēdat   ēdēbat ēderet ēdet ēditō!
I. plur. ēdimus ēdāmus   ēdēbāmus ēderēmus ēdēmus  
II. plur. ēditis ēdātis ēdite! ēdēbātis ēderētis ēdētis ēditōte!
III. plur. ēdunt ēdant   ēdēbant ēderent ēdent ēduntō!­
Thema Vox passiva
ēd- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. ēdor ēdar   ēdēbar ēderer ēdar  
II. sing. ēderis ēdāris ēdere! ēdēbāris ēderēris ēdēris ēditor!
III. sing. ēditur ēdātur   ēdēbātur ēderētur ēdētur ēditor!
I. plur. ēdimur ēdāmur   ēdēbāmur ēderēmur ēdēmur  
II. plur. ēdiminī ēdāminī ēdiminī! ēdēbāminī ēderēminī ēdēminī
III. plur. ēduntur ēdantur   ēdēbantur ēderentur ēdentur ēduntor!
Thema Vox activa
ēdid- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. ēdidī ēdiderim ēdideram ēdidissem ēdiderō
II. sing. ēdidistī ēdideris ēdiderās ēdidissēs ēdideris
III. sing. ēdidit ēdiderit ēdiderat ēdidisset ēdiderit
I. plur. ēdidimus ēdiderimus ēdiderāmus ēdidissēmus ēdiderimus
II. plur. ēdidistis ēdideritis ēdiderātis ēdidissētis ēdideritis
III. plur. ēdidērunt ēdiderint ēdiderant ēdidissent ēdiderint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
ēdere ēdidisse ēditūrum,
-am, -um esse
ēdēns   ēditūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
ēdī ēditum,
-am, -um esse
ēditum īrī   ēditus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
ēdendī ēdendus, -a, -um ēditum ēditū

Latine III[+/-]

Qsicon inArbeit.png Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio[+/-]

A radice Protindeuropaea *H₁ed-mordere, edere.”

Verbum transitivum[+/-]

ĕd|ō, ēsse vel ĕdĕre, ēdī, ēsum

  1. Mandere et sorbere (cibum).

Coniugatio[+/-]

Radix praesens ĕd-
Praesens indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. ĕdō ĕdimus I. ĕdor ĕdimur
II. ĕdis
ēs
ĕditis
ēstis
II. ĕderis ĕdiminī
III. ĕdit
ēst
ĕdunt III. ĕditur
ēstur
ĕduntur
Imperativus
act. ĕde
ēs
ĕdite
ēste
pass. ĕdere ĕdiminī
Imperativus futurus
II. ĕditō
ēstō
ĕditōte
ēstōte
II. ĕditor
III. ĕditō
ēstō
ĕduntō III. ĕditor ĕduntor
Praesens subiunctivum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. ĕdam
ĕdim
ĕdāmus
ĕdīmus
I. ĕdar ĕdāmur
II. ĕdās
ĕdīs
ĕdātis
ĕdītis
II. ĕdāris ĕdāminī
III. ĕdat
ĕdit
ĕdant
ĕdint
III. ĕdātur ĕdantur
Imperfectum indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. ĕdēbam ĕdēbāmus I. ĕdēbar ĕdēbāmur
II. ĕdēbās ĕdēbātis II. ĕdēbāris ĕdēbāminī
III. ĕdēbat ĕdēbant III. ĕdēbātur ĕdēbantur
Imperfectum subiunctivum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. ĕderem
ēssēm
ĕderēmus
ēssēmus
I. ĕderer ĕderēmur
II. ĕderēs
ēssēs
ĕderētis
ēssētis
II. ĕderēris ĕderēminī
III. ĕderet
ēsset
ĕderent
ēssent
III. ĕderētur
ēssētur
ĕderentur
Futurum indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. ĕdam ĕdēmus I. ĕdar ĕdēmur
II. ĕdēs ĕdētis II. ĕdēris ĕdēminī
III. ĕdet ĕdent III. ĕdētur ĕdentur
Radix perfecta ēd-
Perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. ēdī ēdimus
II. ēdistī ēdistis
III. ēdit ēdērunt
Perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. ēderim ēderīmus
II. ēderīs ēderītis
III. ēderit ēderint
Plusquam perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. ēderam ēderāmus
II. ēderās ēderātis
III. ēderat ēderant
Plusquam perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. ēdissem ēdissēmus
II. ēdissēs ēdissētis
III. ēdisset ēdissent
Futurum perfectum
act. sing. plur.
I. ēderō ēderimus
II. ēderis ēderitis
III. ēderit ēderint
Infinitivi
act. pass.
praes. ĕdere
ēsse
ĕdī
perf. ēdisse
Participia
praes. ĕdens, -entis
perf. ēsus, -a, -um
fut. ēsūrus, -a, -um
Gerundia et supina
subst. ĕdendum, -ī
adiect. ĕdendus, -a, -um
supina ēsum, ēsū

Dictiones derivatae[+/-]

Translationes[+/-]

Anglice

eat en — At that time he just wanted to eat, “Tunc, edere modo volebat.”

Bohemice

jíst cs

Finnice

syödä fi

Francogallice

manger fr

Germanice

essen de

Graeca Antiqua

ἐσθίω (esthiō)

Italice

mangiare it

Lusitane

comer pt

Hispanice

comer es

Ruthenice

есть ru, питаться ru

Latine IV[+/-]

Qsicon inArbeit.png Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio[+/-]

edo II.

Nomen substantivum[+/-]

ĕd|ō, -ōnis masc.

  1. Qui voraciter seu nimis edit.

Declinatio[+/-]

sing. plur.
nom. ĕdō ĕdōnēs I
gen. ĕdōnis ĕdōnum II
dat. ĕdōnī ĕdōnibus III
acc. ĕdōnem ĕdōnēs IV
abl. ĕdōne ĕdōnibus VI
voc. ĕdō ĕdōnēs V

Translationes[+/-]

Anglice

trencherman en, greedy eater en, gourmand en, gourmandizer en

Francogallice

friand fr, gourmand fr

Italice

ghiotto it, mangione it

Lusitane

guloso pt, comilão pt

Hispanice

guloso es, glutón es, comilón es

Formae affines[+/-]

Trisambig poseidon.jpg edo etiam dictio est in aliis linguis: