profuerunt
Discretiva
 |
profuerunt dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|
| prōfuērunt | tertia pluralis | perfectum | activa | indicativus | prōsum (prōdesse) |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /proːfuˈeːrunt/ (classice) - Syllabificatio phonetica: prō·fu·ē·runt — morphologica: pro-fu-erunt
Formae aliae
[+/-]Loci
[+/-]| P. Ovidius Naso -42…+18 | Aulus Cornelius Celsus 30 | ||||||||||||||||||||||
| antiq. | class. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas Romana
[+/-]
- nulla recantatas deponent pectora curas,
- nec fugiet vivo sulpure victus amor.
- quid te Phasiacae iuverunt gramina terrae,
- cum cuperes patria, Colchi, manere domo?
- quid tibi profuerunt, Circe, Perseïdes herbae,
- cum sua Neritias abstulit aura rates?
- omnia fecisti, ne callidus hospes abiret:
- ille dedit certae lintea plena fugae.
- omnia fecisti, ne te ferus ureret ignis:
- longus in invito pectore sedit amor. —Remedia amoris Ovidii Nasonis [1][2]
- Ergo si inflatio et ex ea dolor creber est, utilis cotidianus aut altero quoque die post cibum vomitus est; fomentis siccis calidisque utendum est. Si per haec dolor non finitur, necessariae sunt sine ferro cucurbitulae: si ne per has quidem tormentum tollitur, incidenda cutis est; tum his utendum est. Ultimum auxilium est, si cucurbitulae nihil profuerunt, per alvum infundere copiosam aquam calidam eamque recipere. —De Medicina Celsi [3][2]