cinis

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

Appellatio[+/-]

  • [ˈkɪ.n̪ɪs]
Syllabificatio phonetica: ci·nis — morphologica: cinis

Formae aliae[+/-]

cinus

Notatio[+/-]

Nomen substantivum[+/-]

cin|is, -erĭs masc., etiam neut.

  1. √ Quod restat de ligno vel animalium corporibus combustis.
    • Per elixationem cinerum solvitur sal in cineribus latens, terra superflua ad fundum secedit, lixivium tamen ab indole acida aquae essentialis longe remotum est.
    • Memento, homo, te pulverem et cinerem esse et in pulverem cineremque mox reversurum!

Declinatio[+/-]

m. sing. plur.
nom. cinis cinerēs I
gen. cineris cinerum II
dat. cinerī cineribus III
acc. cinerem cinerēs IV
abl. cinere cineribus VI
voc. cinis cinerēs V

Synonyma[+/-]

Dictiones derivatae[+/-]


Collocationes

Translationes[+/-]