cineri

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg cineri dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
cinerī casus dativus singularis substantivi cinis
cinerī casus ablativus singularis substantivi cinis
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ˈkineriː/(classice)
Syllabificatio phonetica: ci·ne·rī — morphologica: ciner-i

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
P. Ovidius Naso -42…+18Marcus Manilius fl. 14 L. Iunius Moderatus Columella
ca. 4-70
C. Plinius Secundus 23-79Marcus Valerius Martialis 40-103 Franciscus Petrarca
1304-1374
antiq. class.class.class. III II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • Dedisse poenas sceleratum cineri atque ossibus clarissimi viri et apparuisse numen deorum intra finem anni vertentis aut iam soluto supplicio parricidi aut impendente laetandum est. —Philippicae orationes in M. Antonium Ciceronis [1][2]

class.

  • his comes umbra tua est; siqua est modo corporis umbra,
auxisti numeros, culte Tibulle, pios.
ossa quieta, precor, tuta requiescite in urna,
et sit humus cineri non onerosa tuo! —Amores Ovidii Nasonis [3][2]

class.

  • non ego in excidium caeli nascentia bella,
fulminis et flammis partus in matre sepultos,
non coniuratos reges Troiaque cadente
Hectora venalem cineri Priamumque ferentem,
Colchida nec referam vendentem regna parentis
et lacerum fratrem stupro, segetesque virorum
taurorumque trucis flammas vigilemque draconem
et reduces annos auroque incendia facta
et male conceptos partus peiusque necatos; —Astronomicon M. Manilii [4][2]

saec. I.

  • Subtriti pedes eluuntur calefacta bubula urina: deinde fasce sarmentorum incenso, cum iam ignis in favillam reddit, ferventi cineri bos cogitur insistere, ac pice liquida cum oleo vel axungia cornua eius linuntur. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae [5]

saec. I.

  • cancri marini cinis usti cum plumbo carcinomata compescit. ad hoc et fluviatilis sufficit cum melle lineaque lanugine; aliqui malunt alumen melque misceri cineri. —Naturalis historia Plinii [6][2]

saec. I.

  • Maximus ille tuus, Ovidi, Caesonius hic est,
Cuius adhuc vultum vivida cera tenet.
Hunc Nero damnavit; sed tu damnare Neronem
Ausus es et profugi, non tua, fata sequi:
Aequora per Scyllae magnus comes exulis isti,
Qui modo nolueras consulis ire comes.
Si victura meis mandantur nomina chartis
Et fas est cineri me superesse meo:
Audiet hoc praesens venturaque turba, fuisse
Illi te, Senecae quod fuit ille suo. —Epigrammata M. Valerii Martialis [7]

Latinitas humanistica

saec. XIV.

  • Quedam viventibus viris nubunt! Fecit hoc, apud Hebreos Herodias, apud Afros Sophonisba, apud Romanos Marcia et Livia, quamvis has duas virorum consensus ac iussus excuset; tue uni viro licet mortuo nubere non licebit? atqui pauce vivis coniugibus fidem prestant: tu gelido etiam cineri fidem poscis? si fida tibi usque ad diem vite ultimum uxor fuit, quidni, totum coniugalis fidei munus impleverit? —De remediis utriusque fortune Petrarcae [8][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - Philippicae orationes in M. Antonium. (The Latin Library): Philippica secunda. X [22] — cineri
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 Vicicitatio: cineri.
  3. 3.0 3.1 Publius Ovidius Naso - Amores (versio II, ca. 5). (Bibliotheca Augustana): Liber tertius, 9, versus 68 — cineri
  4. 4.0 4.1 Marcus Manilius - Astronomicon libri quinque. (Bibliotheca Augustana): Liber tertius, versus 8 — cineri
  5. Lucius Iunius Moderatus Columella - De re rustica - Libri XII. ed. V. Lundström. Anno 1902-1917. (The Latin Library)  Liber sextus. Caput XV., p. 2  — cineri
  6. 6.0 6.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Vicifons: Liber XXXII, cap. 44, [126] — cineri
  7. Marcus Valerius Martialis - Epigrammata. (Bibliotheca Augustana): Liber septimus. XLIV, versus 8 — cineri
  8. 8.0 8.1 Franciscus Petrarca (Italice: Francesco Petrarca) - De remediis utriusque fortune. (Universitas Turicensis): Liber II. 128: De moriente anxio quid uxor, eo mortuo, sit actura. — cineri