viceni

E Victionario

Latine[+/-]

XX
Cardinalis: vīgintī
Ordinalis: vīcēsimus
Adverbium: vīciēs
Distributivus: vīcēnī
Proportionalis:
Multiplicativus:
Collectivus:
XIXXXXXI
(XIX) ūndēvīcēnī ← vīcēnī → vīcēnī singulī (XXI)
(X) dēnī ← vīcēnī → trīcēnī (XXX)

Appellatio[+/-]

API: /wiːˈkeːniː/(classice)
Syllabificatio phonetica: vī·cē·nī — morphologica: vicen-i

Formae aliae[+/-]

Notatio[+/-]

← Latinevīgintī

Numerus distributivus[+/-]

vīcēn|ī, -ae, -a plur.

  1. √ Viginti pro quoque (adiectivum numerale distributivum).
  2. Viginti coniuncti.

Declinatio[+/-]

Numerale distributivum plurale
 cas. masc. fem. neut.  cas.
nom. vīcēnī vīcēnae vīcēna nom.
gen. vīcēnōrum
vīcēnûm
vīcēnārum vīcēnōrum
vīcēnûm
gen.
dat. vīcēnīs vīcēnīs vīcēnīs dat.
acc. vīcēnōs vīcēnās vīcēna acc.
abl. vīcēnīs vīcēnīs vīcēnīs abl.
voc. vīcēnī vīcēnae vīcēna voc.

Translationes[+/-]

Viginti pro quoquedilatare ▼
Viginti pro quoquecollabi ▲
Viginti coniunctidilatare ▼
Viginti coniuncticollabi ▲

Loci[+/-]

Marcus Terentius Varro
-116…-27
Titus Livius
-58…+17
P. Cornelius Tacitus
55-117
antiq. class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 37 a.C.n. / 717 a.u.)

  • Pullis primum biduo polenta aut hordeum apponitur, tribus proximis nasturtium viride consectum minutatim ex aqua in vas aliquod. Cum autem sunt inclusi in haras aut speluncas, ut dixi, viceni, obiciunt iis polentam hordeaceam aut farraginem herbamve teneram aliquam concisam. —De agricultura Varronis [1][2]

class.

  • et duces regii, praefecti, purpurati duo et triginta ante currum ducti. militibus quini viceni denarii dati, duplex centurioni, triplex equiti. —Ab urbe condita Titi Livii [3][2]

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 116 p.C.n.)

  • die pacta Tiberius Alexander, inlustris eques Romanus, minister bello datus, et Vinicianus Annius, gener Corbulonis, nondum senatoria aetate et pro legato quintae legioni impositus, in castra Tiridatis venere, honori eius ac ne metueret insidias tali pignore; viceni dehinc equites adsumpti. —Annales P. Cornelii Taciti [4][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Terentius Varro - De re rustica / de agricultura. (Loeb Classical Library, Londinio MCMXXXIV). Latin Library: Liber tertius, X. — viceni
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Vicicitatio: viceni.
  3. 3.0 3.1 Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (The Latin Library): Liber XXXVII, caput 59 — viceni
  4. 4.0 4.1 Publius Cornelius Tacitus - Annales sive ab excessu divi Augusti libri XVI. (Universitas Turicensis): Liber XV. [28] — viceni