vicies

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

XX
Cardinalis: vīgintī
Ordinalis: vīcēsimus
Adverbium: vīciēs
Distributivus: vīcēnī
Proportionalis:
Multiplicativus:
Collectivus:
XIXXXXXI
(XIX) ūndēvīciēs ← vīciēs → vīciēs semel (XXI)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈwiːki.eːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: vī·ci·ēs — morphologica: vīciēs

Formae aliae[+/-]

Notatio[+/-]

← Latinevīgintī

Numerus adverbialis[+/-]

vīciēs

  1. Viginti vicibus.

Translationes[+/-]

√ Viginti vicibusdilatare ▼
√ Viginti vicibuscollabi ▲

Loci[+/-]

Petronius Arbiter
ca. 14-66
C. Plinius Secundus
23-79
Marcus Valerius Martialis
40-103
P. Cornelius Tacitus
55-117
antiq. class. III II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

saec. I.

  • Post peractum sacramentum serviliter ficti dominum consalutamus, elatumque ab Eumolpo filium pariter condiscimus, iuvenem ingentis eloquentiae et spei, ideoque de civitate sua miserrimum senem exisse, ne aut clientes sodalesque filii sui aut sepulcrum quotidie causam lacrimarum cerneret. Accessisse huic tristitiae proximum naufragium, quo amplius vicies sestertium amiserit; nec illum iactura moveri, sed destitutum ministerio non agnoscere dignitatem suam. —Satyricon T. Petronii Arbitri [1][2]

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

  • Vino antiquissimo claritas Maroneo in Thraciae maritima parte genito, ut auctor est Homerus. neque enim fabulosa aut de origine eius varie prodita consectamur, praeterquam Aristaeum primum omnium in eadem gente mel miscuisse vino, suavitate praecipua utriusque naturae sponte provenientis. Maroneum vicies tanto addito aquae miscendum Homerus prodidit. —Naturalis historia Plinii [3][2]

saec. I.  (ca. 85-102 p.C.n.)

  • Non plenum modo vicies habebas,
Sed tam prodigus atque liberalis
Et tam lautus eras, Calene, ut omnes
Optarent tibi centies amici.
Audit vota deus precesque nostras
Atque intra, puto, septimas Kalendas
Mortes hoc tibi quattuor dederunt. —Epigrammata M. Valerii Martialis [4][2]

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 116 p.C.n.)

  • Multus hinc ipso de Augusto sermo, plerisque vana mirantibus quod idem dies accepti quondam imperii princeps et vitae supremus, quod Nolae in domo et cubiculo in quo pater eius Octavius vitam finivisset. numerus etiam consulatuum celebrabatur, quo Valerium Corvum et C. Marium simul aequaverat; continuata per septem et triginta annos tribunicia potestas, nomen inperatoris semel atque vicies partum aliaque honorum multiplicata aut nova. —Annales P. Cornelii Taciti [5][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 T. Petronius Arbiter, Satyricon - quae supersunt (apud Guilielmum Vande Water, Trajecti ad Rhenum MDCCIX). Cap. 117. — vicies
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Vicicitatio: vicies.
  3. 3.0 3.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XIV, cap. 6, [53] — vicies
  4. 4.0 4.1 Marcus Valerius Martialis - Epigrammata. (Bibliotheca Augustana): Liber primus. XCIX, versus 1 — vicies
  5. 5.0 5.1 Publius Cornelius Tacitus - Annales sive ab excessu divi Augusti libri XVI. (Universitas Turicensis): Liber I. [9] — vicies