ago

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere

Latine[+/-]

Notatio[+/-]

A lingua prisca Indoeuropaea *H₂eǵ- aut *aǵ-.

Verbum temporale[+/-]

ăg|ō, -ĕre, ēgī, āctum

  1. (Transitivum) agitāre, urgēre.

Coniugatio[+/-]

Verbum finitum

Thema Vox activa
ag- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. agō agam   agēbam agerem agam  
II. sing. agis agās age! agēbās agerēs agēs agitō!
III. sing. agit agat   agēbat ageret aget agitō!
I. plur. agimus agāmus   agēbāmus agerēmus agēmus  
II. plur. agitis agātis agite! agēbātis agerētis agētis agitōte!
III. plur. agunt agant   agēbant agerent agent aguntō!­
Thema Vox passiva
ag- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. agor agar   agēbar agerer agar  
II. sing. ageris agāris agere! agēbāris agerēris agēris agitor!
III. sing. agitur agātur   agēbātur agerētur agētur agitor!
I. plur. agimur agāmur   agēbāmur agerēmur agēmur  
II. plur. agiminī agāminī agiminī! agēbāminī agerēminī agēminī
III. plur. aguntur agantur   agēbantur agerentur agentur aguntor!
Thema Vox activa
ēg- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. ēgī ēgerim ēgeram ēgissem ēgerō
II. sing. ēgistī ēgeris ēgerās ēgissēs ēgeris
III. sing. ēgit ēgerit ēgerat ēgisset ēgerit
I. plur. ēgimus ēgerimus ēgerāmus ēgissēmus ēgerimus
II. plur. ēgistis ēgeritis ēgerātis ēgissētis ēgeritis
III. plur. ēgērunt ēgerint ēgerant ēgissent ēgerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
agere ēgisse āctūrum,
-am, -um esse
agēns   āctūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
agī āctum,
-am, -um esse
āctum īrī   āctus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
agendī agendus, -a, -um āctum āctū

Dictiones derivatae[+/-]

Formae affines[+/-]

Trisambig poseidon.jpg ago etiam dictio est in aliis linguis: