adoro

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /adˈoːroː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ad·ō·rō — morphologica: ad-or-o

Notatio

← Latine: ad + ōrō

Verbum transitivum

adōr|ō, -āre, -āvī, -ātum

1. Ad aliquem orare.
2. Petere, rogare; praesertim ab dis.
3. Venerari.

Coniugatio

Verbum finitum

­

Thema	Vox activa
adōr-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	adōrō	adōrem		adōrābam	adōrārem	adōrābō
II. sing.	adōrās	adōrēs	adōrā!	adōrābās	adōrārēs	adōrābis	adōrātō!
III. sing.	adōrat	adōret		adōrābat	adōrāret	adōrābit	adōrātō!
I. plur.	adōrāmus	adōrēmus		adōrābāmus	adōrārēmus	adōrābimus
II. plur.	adōrātis	adōrētis	adōrāte!	adōrābātis	adōrārētis	adōrābitis	adōrātōte!
III. plur.	adōrant	adōrent		adōrābant	adōrārent	adōrābunt	adōrantō!
Thema	Vox passiva
adōr-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	adōror	adōrer		adōrābar	adōrārer	adōrābor
II. sing.	adōrāris	adōrēris	adōrāre!	adōrābāris	adōrārēris	adōrāberis	adōrātor!
III. sing.	adōrātur	adōrētur		adōrābātur	adōrārētur	adōrābitur	adōrātor!
I. plur.	adōrāmur	adōrēmur		adōrābāmur	adōrārēmur	adōrābimur
II. plur.	adōrāminī	adōrēminī	adōrāminī!	adōrābāminī	adōrārēminī	adōrābiminī	—
III. plur.	adōrantur	adōrentur		adōrābantur	adōrārentur	adōrābuntur	adōrantor!

Thema	Vox activa
adōrāv-	Tempus perfectum		plusquam perfectum		futurum exactum
Persona	indicativ.	coniunct.	indicativ.	coniunct.
I. sing.	adōrāvī	adōrāverim	adōrāveram	adōrāvissem	adōrāverō
II. sing.	adōrāvistī	adōrāveris	adōrāverās	adōrāvissēs	adōrāveris
III. sing.	adōrāvit	adōrāverit	adōrāverat	adōrāvisset	adōrāverit
I. plur.	adōrāvimus	adōrāverimus	adōrāverāmus	adōrāvissēmus	adōrāverimus
II. plur.	adōrāvistis	adōrāveritis	adōrāverātis	adōrāvissētis	adōrāveritis
III. plur.	adōrāvērunt	adōrāverint	adōrāverant	adōrāvissent	adōrāverint

Verbum infinitum

Modus	infinitivus			participium
Tempus	praesens	perfectum	futurum	praesens	perfectum	futurum
Vox activa	adōrāre	adōrāvisse	adōrātūrum, -am, -um esse	adōrāns		adōrātūrus, -a, -um­
Vox passiva	adōrārī	adōrātum, -am, -um esse	adōrātum īrī		adōrātus, -a, -um
Gerundium		Gerundivum			Supinum
adōrandī		adōrandus, -a, -um			adōrātum	adōrātū

Dictiones collatae

• ōrō, ōrāre

Composita

• exōrō, exōrāre
• perōrō, perōrāre

Dictiones derivatae

• adōrābilis, adōrābiliter
• adōrātiō
• adōrātīvus
• adōrātor
• adōrātus, adōrātūs

Translationes

Ad aliquem orare	dilatare ▼

Ad aliquem orare	collabi ▲

Anglice: speak to (en), address (en) Germanice: anreden (de), ansprechen (de) Graeca Antiqua: προσκυνέω ‎(proskynéō)

Petere, rogare	dilatare ▼

Petere, rogare	collabi ▲

Anglice: ask (en), implore (en), plead (en), petition (en) Germanice: anrufen (de), anflehen (de)

Venerari	dilatare ▼

Venerari	collabi ▲

Anglice: admire (en); revere (en), worship (en), adore (en), venerate (en) Dacoromane: adora (ro), venera (ro) Germanice: bewundern (de); verehren (de), anbeten (de) Hispanice: adorar (es)

Discretiva

adoro dictio est in variis linguis:

• Esperantice: adoro

Formae affines

Hispanice

adoro

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
adoro	prima singularis	praesens	activa	indicativus	adorar

Appellatio pronuntiatusque

API: [aˈðoɾo]

Syllabificatio phonetica: a·do·ro — morphologica: ad-or-o

Italice

adoro

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
adoro	prima singularis	praesens	activa	indicativus	adorare

Appellatio pronuntiatusque

API: /aˈdoro/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·do·ro — morphologica: ad-or-o

Lusitane

adoro

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
adoro	prima singularis	praesens	activa	indicativus	adorar

Appellatio pronuntiatusque

API: [ɜˈdɔru]

(Lusitane)

Syllabificatio phonetica: a·do·ro — morphologica: ad-or-o

Loci

P. Ovidius Naso -42…+18

Lucius Annaeus Seneca -3…+65

Hildegardis Bingensis 1098-1179

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (12-16 p.C.n.)

• Vivit enim in vobis facundi lingua parentis

et res heredem repperit illa suum.

Hanc ego non ut me defendere temptet adoro:

non est confessi causa tuenda rei. —Epistulae ex Ponto Ovidii Nasonis

class.

• Eurybates Clytemestra Chorus:

Delubra et aras caelitum et patrios lares

post longa fessus spatia, vix credens mihi,

supplex adoro. vota superis solvite:

telluris altum remeat Argolicae decus

tandem ad penates victor Agamemnon suos,

Felix ad aures nuntius venit meas. —Agamemnon Senecae

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Nunc autem invoco et adoro te, ut me pusillanimem, quae verba ista vidi et audivi, quod tu solus scis, in canticis beatarum animarum conservare velis, et omnes qui propter puram fidem nominis tui studiose mecum laborant, in sinum gratiae ita collige, ut a te nunquam peregrinemur. —Epistolae Hildegardis