adoremus

Discretiva

adoremus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
adōrēmus	prima pluralis	praesens	activa	coniunctivus	adōrō (adōrāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /adoːˈreːmus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ad·ō·rē·mus — morphologica: ad-or-emus

Loci

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 90-96 p.C.n.)

• Ennium sicut sacros vetustate lucos adoremus, in quibus grandia et antiqua robora iam non tantam habent speciem quantam religionem. Propiores alii atque ad hoc de quo loquimur magis utiles. Lascivus quidem in herois quoque Ovidius et nimium amator ingenii sui, laudandus tamen partibus. —Institutio oratoria Quintiliani