Jump to content

adoremus

E Victionario

Discretiva

adoremus dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
adōrēmus prima pluralis praesens activa coniunctivus adōrō (adōrāre)

Appellatio pronuntiatusque[+/-]

API: /adoːˈreːmus/(classice)
Syllabificatio phonetica: ad·ō·rē·mus — morphologica: ad-or-emus

Loci[+/-]

M. Fabius Quintilianus
ca. 35-100
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 90-96 p.C.n.)

  • Ennium sicut sacros vetustate lucos adoremus, in quibus grandia et antiqua robora iam non tantam habent speciem quantam religionem. Propiores alii atque ad hoc de quo loquimur magis utiles. Lascivus quidem in herois quoque Ovidius et nimium amator ingenii sui, laudandus tamen partibus. —Institutio oratoria Quintiliani [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Fabius Quintilianus, Institutionis oratoriae libri XII. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIV). Liber decimus, I. [88] — adoremus
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: adoremus.