acervus

Latine

Appellatio

acervus

•    

  
   API: /aˈkerwus/ (classice)
•    

  
   API: /aˈʧervus/ (ecclesiastice)

Nomen substantivum

ăcerv|us, -ī masc.

1. √ Res quae in cumulo collectae sunt.
2. Multitudo.

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	ăcervus	ăcervī	I
gen.	ăcervī	ăcervōrum	II
dat.	ăcervō	ăcervīs	III
acc.	ăcervum	ăcervōs	IV
abl.	ăcervō	ăcervīs	VI
voc.	ăcerve	ăcervī	V

Translationes

Anglice

pile , heap : acervi corporum — piles of bodies

Graeca Antiqua

σωρός (sōros, m.)

Hispanice

montón m

Loci

Latinitas Romana

antiq.

• saec. I. a.C.n. post autem ervi nisi tu acervom ederis aut quasi lumbricus terram, quod te postules gustare quicquam, numquam edepol ieiunium ieiunumst aeque atque ego te ruri reddibo —Casina Plauti 1.1.38-41.

class.

• namque papaveris aura potest suspensa levisque cogere ut ab summo tibi diffluat altus acervus, at contra lapidum coniectum spicarumque noenu potest. —De rerum natura Lucretii, 3.196–199.