futuo

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere

Latine[+/-]

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svg API: /ˈfutuoː/ (classice)
Syllabificatio phonetica: fu·tu·ō — morphologica: futu-o

Verbum transitivum[+/-]

futu|ō, -ere, futuī, futūtum

  1. √ Veneri operam dare; accipitur autem tum de feminae, tum de pueri corruptione.[1]

Coniugatio[+/-]

Verbum finitum

Thema Vox activa
futu- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. futuō futuam   futuēbam futuerem futuam  
II. sing. futuis futuās futue! futuēbās futuerēs futuēs futuitō!
III. sing. futuit futuat   futuēbat futueret futuet futuitō!
I. plur. futuimus futuāmus   futuēbāmus futuerēmus futuēmus  
II. plur. futuitis futuātis futuite! futuēbātis futuerētis futuētis futuitōte!
III. plur. futuunt futuant   futuēbant futuerent futuent futuuntō!­
Thema Vox passiva
futu- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. futuor futuar   futuēbar futuerer futuar  
II. sing. futueris futuāris futuere! futuēbāris futuerēris futuēris futuitor!
III. sing. futuitur futuātur   futuēbātur futuerētur futuētur futuitor!
I. plur. futuimur futuāmur   futuēbāmur futuerēmur futuēmur  
II. plur. futuiminī futuāminī futuiminī! futuēbāminī futuerēminī futuēminī
III. plur. futuuntur futuantur   futuēbantur futuerentur futuentur futuuntor!
Thema Vox activa
futu- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. futuī futuerim futueram futuissem futuerō
II. sing. futuistī futueris futuerās futuissēs futueris
III. sing. futuit futuerit futuerat futuisset futuerit
I. plur. futuimus futuerimus futuerāmus futuissēmus futuerimus
II. plur. futuistis futueritis futuerātis futuissētis futueritis
III. plur. futuērunt futuerint futuerant futuissent futuerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
futuere futuisse futūtūrum,
-am, -um esse
futuēns   futūtūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
futuī futūtum,
-am, -um esse
futūtum īrī   futūtus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
futuendī futuendus, -a, -um futūtum futūtū

Dictiones derivatae[+/-]

Translationes[+/-]

Fontes

  1. Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. II, p. 571 — “FŬTŬO, tuis, tŭi, tūtum, tŭere, a. 3.”