deduco

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /deːˈduːkoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·dū·cō — morphologica: de-duc-o

Notatio[+/-]

Latine: de + ducō

Verbum transitivum[+/-]

dēdūc|ō, -ere, dēdūxī, dēductum

  1. Ducere de aliquo.

Coniugatio[+/-]

Verbum finitum

­
Thema Vox activa
dēdūc- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. dēdūcō dēdūcam   dēdūcēbam dēdūcerem dēdūcam  
II. sing. dēdūcis dēdūcās dēdūc! dēdūcēbās dēdūcerēs dēdūcēs dēdūcitō!
III. sing. dēdūcit dēdūcat   dēdūcēbat dēdūceret dēdūcet dēdūcitō!
I. plur. dēdūcimus dēdūcāmus   dēdūcēbāmus dēdūcerēmus dēdūcēmus  
II. plur. dēdūcitis dēdūcātis dēdūcite! dēdūcēbātis dēdūcerētis dēdūcētis dēdūcitōte!
III. plur. dēdūcunt dēdūcant   dēdūcēbant dēdūcerent dēdūcent dēdūcuntō!
Thema Vox passiva
dēdūc- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. dēdūcor dēdūcar   dēdūcēbar dēdūcerer dēdūcar  
II. sing. dēdūceris dēdūcāris dēdūcere! dēdūcēbāris dēdūcerēris dēdūcēris dēdūcitor!
III. sing. dēdūcitur dēdūcātur   dēdūcēbātur dēdūcerētur dēdūcētur dēdūcitor!
I. plur. dēdūcimur dēdūcāmur   dēdūcēbāmur dēdūcerēmur dēdūcēmur  
II. plur. dēdūciminī dēdūcāminī dēdūciminī! dēdūcēbāminī dēdūcerēminī dēdūcēminī
III. plur. dēdūcuntur dēdūcantur   dēdūcēbantur dēdūcerentur dēdūcentur dēdūcuntor!
Thema Vox activa
dēdūx- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. dēdūxī dēdūxerim dēdūxeram dēdūxissem dēdūxerō
II. sing. dēdūxistī dēdūxeris dēdūxerās dēdūxissēs dēdūxeris
III. sing. dēdūxit dēdūxerit dēdūxerat dēdūxisset dēdūxerit
I. plur. dēdūximus dēdūxerimus dēdūxerāmus dēdūxissēmus dēdūxerimus
II. plur. dēdūxistis dēdūxeritis dēdūxerātis dēdūxissētis dēdūxeritis
III. plur. dēdūxērunt dēdūxerint dēdūxerant dēdūxissent dēdūxerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
dēdūcere dēdūxisse dēductūrum,
-am, -um esse
dēdūcēns   dēductūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
dēdūcī dēductum,
-am, -um esse
dēductum īrī   dēductus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
dēdūcendī dēdūcendus, -a, -um dēductum dēductū

Dictiones collatae[+/-]

Composita

Dictiones derivatae[+/-]

Translationes[+/-]