cautus

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈkau̯tus/(classice)
Syllabificatio phonetica: cau·tus — morphologica: caut-us

Notatio[+/-]

Latine: caveō (cavēre)

Participium[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
cautus
perfectum passiva participium­ nominativo caveō (cavēre)

Nomen adiectivum[+/-]

caut|us, -a, -um (comp. cautior; superl. cautissimus; adverbium cautē, cautim)

  1. Securus factus
  2. Qui diligenter cavet

Declinatio[+/-]

positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. cautus cauta cautum nom. cautī cautae cauta
gen. cautī cautae cautī gen. cautōrum cautārum cautōrum
dat. cautō cautae cautō dat. cautīs cautīs cautīs
acc. cautum cautam cautum acc. cautōs cautās cauta
abl. cautō cautā cautō abl. cautīs cautīs cautīs
voc. caute cauta cautum voc. cautī cautae cauta
cautus comparativusdilatare ▼
cautus comparativuscollabi ▲

Dictiones collatae[+/-]

Synonyma

  1. tūtus, mūnītus
  2. prōvidus, circumspectus

Translationes[+/-]

Securus factusdilatare ▼
Securus factuscollabi ▲
Qui diligenter cavetdilatare ▼
Qui diligenter cavetcollabi ▲

Loci[+/-]

Titus Livius -58/+17 Marcus Valerius Martialis 40-103 Decimus Iunius Iuvenalis
100-128
Aurelius Augustinus Hipponensis
354-430
Franciscus Petrarca
1304-1374
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Cum prope iusta obsidio esset futuramque artiorem eam appareret, si se Indibilis, quem cum septem milibus et quingentis Suessetanorum adventare fama erat, Poenis coniunxisset, dux cautus et providens Scipio victus necessitatibus temerarium capit consilium, ut nocte Indibili obviam iret et, quocumque occurrisset loco, proelium consereret. —Ab urbe condita Titi Livii [1][2]

saec. I.

Aspicis hunc uno contentum lumine, cuius
Lippa sub attrita fronte lacuna patet?
Ne contemne caput, nihil est furacius illo;
Non fuit Autolyci tam piperata manus.
Hunc tu convivam cautus servare memento:
Tunc furit atque oculo luscus utroque videt:
Pocula solliciti perdunt ligulasque ministri
Et latet in tepido plurima mappa sinu;
Lapsa nec a cubito subducere pallia nescit
Et tectus laenis saepe duabus abit;
Nec dormitantem vernam fraudare lucerna
Erubuit fallax, ardeat illa licet.
Si nihil invasit, puerum tunc arte dolosa
Circuit et soleas subripit ipse suas. —Epigrammata M. Valerii Martialis [3][2]

Latinitas postclassica[+/-]

saec. II.

occurrent multae tibi Belides atque Eriphylae
mane, Clytaemestram nullus non vicus habebit,
hoc tantum refert, quod Tyndaris illa bipennem
insulsam et fatuam dextra laevaque tenebat,
at nunc res agitur tenui pulmone rubetae;
sed tamen et ferro, si praegustarit Atrides
Pontica ter victi cautus medicamina regis. —Saturae D. Iuni Iuvenalis [4][2]

saec. IV.

  • Tunc autem nec ipse, nec charissimus meus Nebridius, adolescens valde bonus et valde cautus, irridens totum illud divinationis genus, persuadere mihi potuerunt ut haec abiicerem: quoniam me amplius ipsorum auctorum movebat auctoritas; et nullum certum quale quaerebam documentum adhuc inveneram, quo mihi sine ambiguitate appareret, quae ab eis consultis vera dicerentur, forte vel sorte, non arte inspectorum siderum dici. —Confessiones Augustini [5][2]

Latinitas humanistica[+/-]

saec. XIV.

  • Que omnia utrum animo tarditate insita faceret an quia sic expediens rebus tunc presentibus iudicaret quidam in dubio posuere; que michi non tam iusta dubitatio videtur quam iniuriosa suspitio cum, etsi multa cuntanter, nil ab eo tamen ignave gestum segniterque non sit dubium: quanquam certe, quod ait Livius, «cautior quam promptior hic habitus», non negetur, et cautus tamen semper et promptus fuit ubi res poposcit. —De viris illustribus Petrarcae [6][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (Universitas Turicensis): Liber XXV, caput 34, [7] — cautus
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 Vicicitatio: cautus.
  3. 3.0 3.1 Marcus Valerius Martialis - Epigrammata. (Universitas Turicensis): Liber octavus. LIX — cautus
  4. 4.0 4.1 Decimus Iunius Iuvenalis, Saturae. (Ed. brevique adnotatione critica instr. W. V. Clausen, Oxford 1959). Satura VI, versus 661 — cautus
  5. 5.0 5.1 Aurelius Augustinus Hipponensis, Confessiones (Universitas Turicensis). Liber quartus. Caput III, p. 6. — cautus
  6. 6.0 6.1 Franciscus Petrarca (Italice: Francesco Petrarca) - De viris illustribus. (Universitas Turicensis): Liber DE QUINTO FABIO MAXIMO CUNTATORE. [10] — cautus