cauto

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈkau̯toː/(classice)
Syllabificatio phonetica: cau·tō — morphologica: caut-o

Notatio[+/-]

Latine: cautus

Adverbium[+/-]

cautō

  1. Cum cautione.

Dictiones collatae[+/-]

Synonyma

  1. cautim, cautē, callidē, prūdenter

Translationes[+/-]

cum cautionedilatare ▼
cum cautionecollabi ▲

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg cauto dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
cautō casus dativus singularis · genus masculinum participii cautus
cautō casus ablativus singularis · genus masculinum participii cautus
cautō casus dativus singularis · genus neutrum participii cautus
cautō casus ablativus singularis · genus neutrum participii cautus
cautō casus dativus singularis substantivi cautum
cautō casus ablativus singularis substantivi cautum

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈkau̯toː/(classice)
Syllabificatio phonetica: cau·tō — morphologica: caut-o

Loci[+/-]

Titus Livius -58/+17 Aurelius Augustinus Hipponensis
354-430
Franciscus Petrarca
1304-1374
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Frustratio Gallorum eo spectabat, primum ut tererent tempus, donec res suas quibus periclitari nolebant cum coniugibus et liberis trans Halyn flumen traicerent, deinde quod ipsi consuli, parum cauto adversus colloquii fraudem, insidiabantur. —Ab urbe condita Titi Livii [1][2]

Latinitas postclassica[+/-]

saec. IV.

  • Illud nunc a me accipiatis volo: si quis temere ac sine ordine disciplinarum in harum rerum cognitionem audet irruere, pro studioso illum curiosum, pro docto credulum, pro cauto incredulum fieri. —De ordine Augustini [3][2]

Latinitas humanistica[+/-]

saec. XIV.

  • Postremo ibi vite sue reliquum egit, ibique sepultus est, cauto prius ut successores sui primam inde coronam et prima imperii auspicia capesserent. —Epistole familiares Petrarcae [4][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (Universitas Turicensis): Liber XXXVIII, caput 25, [7] — cauto
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Vicicitatio: cauto.
  3. 3.0 3.1 Aurelius Augustinus Hipponensis, De ordine (Universitas Turicensis). Liber secundus. Caput V, p. 17. — cauto
  4. 4.0 4.1 Franciscus Petrarca (Italice: Francesco Petrarca) - Epistole familiares. (Universitas Turicensis): Liber I. 4: [16] — cauto