cautam
Discretiva
 |
cautam dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| cautam | casus accusativus singularis · genus femininum | participii cautus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈkau̯tam/ (classice) - Syllabificatio phonetica: cau·tam — morphologica: caut-am
Loci
[+/-]| Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430 |
||||||||||||||||||||||
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas postclassica
[+/-]
- Aut certe ipsam tentationem non accipiamus malam, tanquam decipere volentis inimicum; sed cautam potius, tanquam experiri amplius volentis ignotum. —De consensu Evangelistarum Augustini [1][2]