Jump to content

aqua

E Victionario
Aqua

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /ˈakwa/(classice)
Syllabificatio phonetica: a·qua — morphologica: aqu-a

Notatio

[+/-]

A lingua prisca Indoeuropaea *akweH₂.

Nomen substantivum

[+/-]

ăqu|a, -ae fem.

  1. √ Hoc liquidum quod e nubibus descendit ut pluvia, et qui flumina, lacus, maria, etc. format; chemice, HO. (materialis)

Declinatio

[+/-]
f. sing. plur.
nom. aqua aquae I
gen. aquae aquārum II
dat. aquae aquīs III
acc. aquam aquās IV
abl. aquā aquīs VI
voc. aqua aquae V

Usus

[+/-]
  1. Aqua congelata glacies vocatur.
    AngliceFrozen water is called ice.
    GermaniceGefrorenes Wasser nennt man Eis.

Dictiones collatae

[+/-]

Dictiones derivatae

[+/-]

Collocationes

Composita

Translationes

[+/-]
Liquidum quod e nubibus descenditdilatare ▼
Liquidum quod e nubibus descenditcollabi ▲

Discretiva

aqua dictio est in variis linguis:

Dictiones similes

[+/-]

Formae affines

[+/-]

aquā

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Modus flexurae originis
aquā casus ablativus singularis substantivi aqua
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈakwaː/(classice)
Syllabificatio phonetica: a·quā — morphologica: aqu-a

Loci

[+/-]
Gaius Valerius Catullus
87-54 a.C.n.
C. Plinius Secundus 23-79 Apuleius ca. 125-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • Nulli se dicit mulier mea nubere malle
quam mihi, non si se Iuppiter ipse petat.
dicit: sed mulier cupido quod dicit amanti,
in vento et rapida scribere oportet aqua. —Carmina Catulli [1][2]

saec. I.

  • Quod ita formasse artifex natura credi debet, ut, cum terra arida et sicca constare per se ac sine umore non posset, nec rursus stare aqua nisi sustinente terra, mutuo inplexu iungerentur, hac sinus pandente, illa vero permeante totam, intra extra, supra infra, venis ut vinculis discurrentibus, atque etiam in summis iugis erumpente, quo spiritu acta et terrae pondere expressa siphonum modo emicat tantumque a periculo decidendi abest, ut in summa quaeque et altissima exsiliat. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Latinitas postclassica

saec. II.

  • Commodum cubueram, et ecce Photis mea, iam domina cubitum reddita, laeta proximat rosa serta et rosa soluta in sinu tuberante. Ac me pressim deosculato et corollis revincto ac flore persperso adripit poculum ac desuper aqua calida iniecta porrigit bibam, idque modico prius quam totum exsorberem clementer invadit ac relictum paullulatim labellis minuens meque respiciens sorbillat dulciter. —Metamorphoseon libri XI Apulei [4][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Gaius Valerius Catullus, Carmina. 70. ad Lesbiam, versus 4 — aqua (Bibliotheca Augustana)
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Vicicitatio: aqua.
  3. 3.0 3.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, cap. 66, [166] — aqua
  4. 4.0 4.1 Apuleius - Metamorphoseon libri XI. (Bibliotheca Augustana): Liber II. Capitulum XVI. Versus 2 — aqua