aquas

Discretiva

aquas dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
aquās	casus accusativus pluralis	substantivi aqua

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈakwaːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·quās — morphologica: aqu-as

Loci

Lucius Annaeus Seneca -3/+65

Petronius Arbiter ca. 14-66

Hildegardis Bingensis 1098-1179

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Non tamen, ut paulo ante dicebam, queri possumus de auctore nostri deo, si beneficia eius corrumpimus et ut essent contraria effecimus. Dedit ille ventos ad custodiendam caeli terrarumque temperiem, ad evocandas supprimendasque aquas, ad alendos satorum atque arborum fructus, quos ad maturitatem cum aliis causis adducit ipsa iactatio attrahens cibum in summa et ne torpeant permovens. —Naturales quaestiones Senecae

saec. I.

• Sunt qui coniugibus maerentia pectora iungant,

grandaevosque patres onerisque ignara iuventus

id pro quo metuit, tantum trahit. Omnia secum

hic vehit imprudens praedamque in proelia ducit:

ac velut ex alto cum magnus inhorruit auster

et pulsas evertit aquas, non arma ministris,

non regimen prodest, ligat alter pondera pinus,

alter tuta sinus tranquillaque litora quaerit:

hic dat vela fugae Fortunaeque omnia credit. —Satyricon T. Petronii Arbitri

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Hecht [Lucius ed.] plus de calido aere est quam de frigido, atque in puritate ac in medietate aquarum libenter versatur; et diem diligit, et acer est, et grim, velut aliqua bestia in silva; atque ubicunque moratur, pisces consumit, et aquas illas de aliis piscibus evacuat. —Subtilitates diversarum naturarum creaturum Hildegardis