voco

Latine

Appellatio pronuntiatusque

vocō

API: /ˈwokoː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: vo·cō — morphologica: voc-o

Notatio

← Protindeuropaee *veḱ^v- ‘vocare, loqui’

Verbum transitivum

vŏc|ō, -āre, -āvi, -ātum

1. Appellare, nuncupare, nominare
   1. Clamare cum sonis oris ad aliquem.
   2. Nomen dare.

Coniugatio

Verbum finitum

­

Thema	Vox activa
voc-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	vocō	vocem		vocābam	vocārem	vocābō
II. sing.	vocās	vocēs	vocā!	vocābās	vocārēs	vocābis	vocātō!
III. sing.	vocat	vocet		vocābat	vocāret	vocābit	vocātō!
I. plur.	vocāmus	vocēmus		vocābāmus	vocārēmus	vocābimus
II. plur.	vocātis	vocētis	vocāte!	vocābātis	vocārētis	vocābitis	vocātōte!
III. plur.	vocant	vocent		vocābant	vocārent	vocābunt	vocantō!
Thema	Vox passiva
voc-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	vocor	vocer		vocābar	vocārer	vocābor
II. sing.	vocāris	vocēris	vocāre!	vocābāris	vocārēris	vocāberis	vocātor!
III. sing.	vocātur	vocētur		vocābātur	vocārētur	vocābitur	vocātor!
I. plur.	vocāmur	vocēmur		vocābāmur	vocārēmur	vocābimur
II. plur.	vocāminī	vocēminī	vocāminī!	vocābāminī	vocārēminī	vocābiminī	—
III. plur.	vocantur	vocentur		vocābantur	vocārentur	vocābuntur	vocantor!

Thema	Vox activa
vocāv-	Tempus perfectum		plusquam perfectum		futurum exactum
Persona	indicativ.	coniunct.	indicativ.	coniunct.
I. sing.	vocāvī	vocāverim	vocāveram	vocāvissem	vocāverō
II. sing.	vocāvistī	vocāveris	vocāverās	vocāvissēs	vocāveris
III. sing.	vocāvit	vocāverit	vocāverat	vocāvisset	vocāverit
I. plur.	vocāvimus	vocāverimus	vocāverāmus	vocāvissēmus	vocāverimus
II. plur.	vocāvistis	vocāveritis	vocāverātis	vocāvissētis	vocāveritis
III. plur.	vocāvērunt	vocāverint	vocāverant	vocāvissent	vocāverint

Verbum infinitum

Modus	infinitivus			participium
Tempus	praesens	perfectum	futurum	praesens	perfectum	futurum
Vox activa	vocāre	vocāvisse	vocātūrum, -am, -um esse	vocāns		vocātūrus, -a, -um­
Vox passiva	vocārī	vocātum, -am, -um esse	vocātum īrī		vocātus, -a, -um
Gerundium		Gerundivum			Supinum
vocandī		vocandus, -a, -um			vocātum	vocātū

Dictiones derivatae

• vocābilis
• vocābulum
• vōcālis, vōcāliter
• vōcālitās
• vocāmen
• vocātiō
• vocātīvus, vocātīvē
• vocātor
• vocātōrius
• vocātus, vocātūs
• vocitō, vocitāre
• vōx

Composita

• āvocō, āvocāre
• advocō, advocāre
• convocō, convocāre
• dēvocō, dēvocāre
• ēvocō, ēvocāre
• invocō, invocāre
• prōvocō, prōvocāre
• revocō, revocāre

Translationes

Clamare

• Anglice: call (en)
• Batave: roepen (nl)
• Dacoromane: chema (ro)
• Esperantice: voki (eo)
• Francogallice: appeler (fr)

• Germanice: rufen (de)
• Hispanice: llamar (es)
• Italice: chiamare (it)
• Lusitane: chamar (pt)

Nomen dare

• Anglice: call (en), name (en)
• Batave: noemen (nl)
• Dacoromane: chema (ro), numi (ro)

• Francogallice: appeler (fr)
• Germanice: nennen (de)

Loci

Latinitas nova

saec. XVI.

• 1516: ...magistratum ..., quem sua prisca lingua syphograntum vocant, recentiore phylarchum. — Utopia Thomae Mori