voco

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere
voco

Latine[+/-]

Notatio[+/-]

← Protindeuropaee *veḱv- ‘vocare, loqui’

Verbum transitivum[+/-]

vŏc|ō, -āre, -āvi, -ātum

  1. Appellare, nuncupare, nominare
    1. Clamare cum sonis oris ad aliquem.
    2. dare nomen

Coniugatio[+/-]

Verbum finitum

Radix Genus activum
voc- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. vocō vocem   vocābam vocārem vocābō  
II. sing. vocās vocēs vocā! vocābās vocārēs vocābis vocātō!
III. sing. vocat vocet   vocābat vocāret vocābit vocātō!
I. plur. vocāmus vocēmus   vocābāmus vocārēmus vocābimus  
II. plur. vocātis vocētis vocāte! vocābātis vocārētis vocābitis vocātōte!
III. plur. vocant vocent   vocābant vocārent vocābunt vocantō!
Radix Genus passivum
voc- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. vocor vocer   vocābar vocārer vocābor  
II. sing. vocāris vocēris vocāre! vocābāris vocārēris vocāberis vocātor!
III. sing. vocātur vocētur   vocābātur vocārētur vocābitur vocātor!
I. plur. vocāmur vocēmur   vocābāmur vocārēmur vocābimur  
II. plur. vocāminī vocēminī vocāminī! vocābāminī vocārēminī vocābiminī
III. plur. vocantur vocentur   vocābantur vocārentur vocābuntur vocantor!
Radix Genus activum
vocāv- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. vocāvī vocāverim vocāveram vocāvissem vocāverō
II. sing. vocāvistī vocāveris vocāverās vocāvissēs vocāveris
III. sing. vocāvit vocāverit vocāverat vocāvisset vocāverit
I. plur. vocāvimus vocāverimus vocāverāmus vocāvissēmus vocāverimus
II. plur. vocāvistis vocāveritis vocāverātis vocāvissētis vocāveritis
III. plur. vocāvērunt vocāverint vocāverant vocāvissent vocāverint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Genus
activum
vocāre vocāvisse vocātūrum,
-am, -um esse
vocāns   vocātūrus,
-a, -um
Genus
passivum
vocārī vocātum,
-am, -um esse
vocātum īrī   vocātus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
vocandī vocandus, -a, -um vocātum vocātū

Loci[+/-]

Latinitas nova[+/-]

saec. XVI.

  • 1516: ...magistratum ..., quem sua prisca lingua syphograntum vocant, recentiore phylarchum. —Utopia Thomae Mori

Dictiones derivatae[+/-]

Translationes[+/-]

Batave
roepen nl, noemen nl
Dacoromane
a chema ro
Francogallice
appeler fr
Germanice
(clamare) rufen de
(dare nomen) nennen de
Hispanice
llamar es
Italice
chiamare it
Lusitane
chamar pt