nominare

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg nominare dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

nōmināre[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
nōmināre secunda singularis praesens passiva imperativus nōminō (nōmināre)
nōmināre
praesens activa infinitivus nōminō

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /noːmiˈnaːre/(classice)
Syllabificatio phonetica: nō·mi·nā·re — morphologica: nomin-are

Dacoromane[+/-]

nominare[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
nominare
praesens activa infinitivus nomina substantiv.
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /nomiˈnare/
Syllabificatio phonetica: no·mi·na·re — morphologica: nomin-are

Loci[+/-]

Marcus Terentius Varro -47 … -45 Lucius Annaeus Seneca -3/+65 M. Fabius Quintilianus ca. 35-100 Aulus Gellius
ca. 130-170
Aurelius Augustinus Hipponensis
354-430
Franciscus Petrarca
1304-1374
Iordanus Brunus Nolanus
1548-1600
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Ab eo quoque potest dictum nominare, quod res novae in usum quom additae erant, qui eas novissent, nomina ponebant. —De lingua Latina Varronis [1][2]
  • Supervacuum est nominare singula flumina, quae certis mensibus magna certis angusta sunt, et occasionem singulis quaerere, cum possim eandem causam omnibus reddere. —Naturales quaestiones Senecae [3][2]

saec. I.

  • Non excludo autem, id quod est inventum irritandae ad discendum infantiae gratia eburneas etiam litterarum formas in lusum offerre; vel si quid aliud, quo magis illa aetas gaudeat, inveniri potest, quod tractare, intueri, nominare iucundum sit. —Institutio oratoria Quintiliani [4][2]

Latinitas postclassica[+/-]

saec. II.

  • Ast ubi res didicerant rerum omnium difficillimas, tacere audireque, atque esse iam coeperant silentio eruditi cui erat nomen ἐχεμυθία, tum verba facere et quaerere, quaeque audissent scribere, et quae ipsi opinarentur expromere potestas erat; hi dicebantur in eo tempore μαθηματικοί, ab his scilicet artibus quas iam discere atque meditari inceptaverant: quoniam geometriam, gnomonicam, musicam ceterasque item disciplinas altiores μαθήματα veteres Graeci appellabant; vulgus autem, quos gentilicio vocabulo Chaldaeos dicere oportet, mathematicos dicit. —Noctes Atticae A. Gellii [5][2]

saec. IV.

  • Quae cum ita sint, de ista carnis concupiscentia et de libidine imperiosa impudicis, domanda pudicis, pudenda tamen et pudicis et impudicis, sentiat iste quod libet; quia ei, sicut video, multum placet: non eam laudare cunctetur, quam nominare confunditur; appellet eam, sicut appellavit, membrorum vigorem, nec castarum aurium revereatur horrorem; appellet membrorum potentiam, nec caveat impudentiam. —De nuptiis et concupiscentia Augustini [6][2]

Latinitas humanistica[+/-]

saec. XIV.

  • Neve quis priscam tantum, non modernam amentiam suspicetur, redeat ad memoriam — nec longe seu loco seu tempore requirendus, adhuc enim vivit necdum senuit et in terra Italica nobiscum degit — is quem nominare non est necesse, fortune utique vir ingentis nec parvi ingenii consiliique vir, alioquin magni animi nec insulsi ubi quid serio agendum incidit, qui tamen egrotanti equo quem amabat aureum pulvinar ac sericum cubile substravit. —De remediis utriusque fortune Petrarcae [7][2]

Latinitas nova[+/-]

saec. XVI.

  • Nihil variabile atque compositum in duobus temporis momentis eisdem prorsus partibus eodemque partium ordine consistit, cum effluxus influxusque atomorum in omnibus huiusmodi sit continuus, quapropter neque pro partium primarum integrantium ratione idem ita bis nominare poteris, ut bis uno eodemque nomine res omnino una significetur atque eadem. —De triplici minimo et mensura Iordani Bruni [8][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Terentius Varro - De lingua Latina. Liber sextus, VII. p. [60] — nominare
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 2.7 Vicicitatio: nominare.
  3. 3.0 3.1 Lucius Annaeus Seneca - Naturales quaestiones. (Universitas Turicensis):  Tomus / Liber III. De aquis terrestribus. Caput 16, [1] — nominare
  4. 4.0 4.1 Marcus Fabius Quintilianus, Institutionis oratoriae libri XII. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIV). Liber primus, 1. p. [26] — nominare
  5. 5.0 5.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber decimus, 16. p. [3] — nominare
  6. 6.0 6.1 Aurelius Augustinus Hipponensis, De nuptiis et concupiscentia (Universitas Turicensis). Liber secundus. Caput XXXV, p. [59] — nominare
  7. 7.0 7.1 Franciscus Petrarca (Italice: Francesco Petrarca) - De remediis utriusque fortune. (Universitas Turicensis): Liber I. 31: De equis — nominare
  8. 8.0 8.1 Iordanus Brunus Nolanus (Italice: Giordano Bruno) - De triplici minimo et mensura (Universitas Turicensis): Liber CONTEMPLATIONUM EX MINIMO. Caput V. 98 — nominare