vocate

Discretiva

vocate dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

vocāte

Proprietates grammaticales¹

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
vocāte	secunda pluralis	praesens	activa	imperativus	vocō (vocāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /woˈkaːte/

(classice)

Syllabificatio phonetica: vo·cā·te — morphologica: voc-ate

Proprietates grammaticales²

Forma	Modus flexurae	originis
vocāte	casus vocativus singularis · genus masculinum	participii vocātus

Appellatio pronuntiatusque

API: /woˈkaːte/

(classice)

Syllabificatio phonetica: vo·cā·te — morphologica: vocat-e

Italice

vocate

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
vocate	secunda pluralis	—	activa	imperativus	vocare
vocate	secunda pluralis	praesens	activa	indicativus	vocare

Forma	Modus flexurae	originis
vocate	forma pluralis · genus femininum	participii vocato

Appellatio pronuntiatusque

API: /voˈkate/

Syllabificatio phonetica: vo·ca·te — morphologica: voc-ate