lingua

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere

Latine[+/-]

Vicipaedia
Vicipaedia articulum habet de lingua.

Appellatio[+/-]

lingua Information icon.svg
API: /ˈlingwa/ (classice)
Syllabificatio phonetica: lin·gua — morphologica: lingu-a

Notatio[+/-]

← A lingua prisca Indoeuropaea *dnǵhū-. Vide radicem lingu.

Nomen substantivum[+/-]

lingu|a, -ae fem.

  1. Viscus quod in solo oris situm est in plerisque chordatis, et quod nexum est cum osse hyoideum.
  2. Potestas locutionis; locutio.
    1. (poëtice) Vox animalium, etc.
  3. Sermo; omnes dictiones quae adhibentur a quadam natione; ut, lingua Latina.
    1. Dialectos.
  4. Planta, fortasse speciei Asplenium scoloplendrium.
  5. Promontorii genus non excellentis sed molliter in planum devexi.

Declinatio[+/-]

f. sing. plur.
nom. lingua linguae I
gen. linguae linguārum II
dat. linguae linguīs III
acc. linguam linguās IV
abl. linguā linguīs VI
voc. lingua linguae V

Translationes[+/-]

Anglice
tongue en — the tongue is a bundle of muscles, “lingua fasciculus musculorum est
[3] language en — the Latin language (seu hic tantum Latin), “lingua Latina
Anglosaxonica
tunge fem. ang
sprǣc fem. ang
Catalane
llengua fem. ca
Croate
jezik masc. hr
Finnice
kieli fi
Germanice:
Zunge fem. de
Sprache fem. de
Graeca Antiqua
γλῶσσα (glōssa, fem.) grc
Neograece
γλώσσα (glóssa) el
Hispanice
lengua fem. es
idioma masc. es
Lusitane
língua fem. pt
Turcice
dil tr
lisan tr

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg lingua dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

linguā[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
linguā casus ablativus singularis substantivi lingua
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svg API: /ˈlingwaː/ (classice)
Syllabificatio phonetica: lin·guā — morphologica: lingu-a