vocer

Discretiva

vocer dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
vocer	prima singularis	praesens	passiva	coniunctivus	vocō (vocāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈwo.ker/

(classice)

Syllabificatio phonetica: vo·cer — morphologica: voc-er

Loci

C. Valerius Flaccus prae 90

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (prae 90 p.C.n.)

• Non tulit haec animis, quin longa silentia Pallas

rumperet inridens strepitumque minasque

Gradivi

“non tibi Aloidae, quibus haec fera murmura iactes,

non Lapithae, sed Pallas” ait; “neque ego aegide digna,

nec  vocer  ulterius proles Iovis, excidat iste

ni tibi corde tumor: lituos miser armaque faxo

oderis et primis adimam tua nomina bellis.

quin simili matrem, demens, gravitate secutus? —Argonautica C. Valeri Flacci

Vide etiam:  → vocer (Vicicitatio)