refugio

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /reˈfu.gi.oː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: re·fu·gi·ō — morphologica: re-fug-io

Notatio

← Latine: re- + fugiō (fugere)

Verbum temporale

refug|iō, -ere, refūgī, refugitūrus

1. (Intrans.) rursum fugere
2. (Trans.) fugiendo devitare

Coniugatio

Verbum finitum

Thema	Vox activa
refug-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	refugiō	refugiam		refugiēbam	refugerem	refugiam
II. sing.	refugis	refugiās	refuge!	refugiēbās	refugerēs	refugiēs	refugitō!
III. sing.	refugit	refugiat		refugiēbat	refugeret	refugiet	refugitō!
I. plur.	refugimus	refugiāmus		refugiēbāmus	refugerēmus	refugiēmus
II. plur.	refugitis	refugiātis	refugite!	refugiēbātis	refugerētis	refugiētis	refugitōte!
III. plur.	refugiunt	refugiant		refugiēbant	refugerent	refugient	refugiuntō!

Thema	Vox activa
refūg-	Tempus perfectum		plusquam perfectum		futurum exactum
Persona	indicativ.	coniunct.	indicativ.	coniunct.
I. sing.	refūgī	refūgerim	refūgeram	refūgissem	refūgerō
II. sing.	refūgistī	refūgeris	refūgerās	refūgissēs	refūgeris
III. sing.	refūgit	refūgerit	refūgerat	refūgisset	refūgerit
I. plur.	refūgimus	refūgerimus	refūgerāmus	refūgissēmus	refūgerimus
II. plur.	refūgistis	refūgeritis	refūgerātis	refūgissētis	refūgeritis
III. plur.	refūgērunt	refūgerint	refūgerant	refūgissent	refūgerint

Verbum infinitum

Modus	infinitivus			participium
Tempus	praesens	perfectum	futurum	praesens	perfectum	futurum
Vox activa	refugere	refūgisse	refugitūrum, -am, -um esse	refugiēns		refugitūrus, -a, -um
Gerundium		Gerundivum			Supinum
refugiendī		refugiendus, -a, -um			—	—

Dictiones collatae

• fugiō, fugere
• refugō, refugāre

Synonyma

• refugīscō, refugīscere

Composita

• aufugiō, aufugere
• cōnfugiō, cōnfugere, cōnfugium, cōnfuga
• dēfugiō, dēfugere, dēfuga
• diffugiō, diffugere, diffugium
• effugiō, effugere, effugium
• interfugiō, interfugere
• perfugiō, perfugere, perfugium, perfuga
• praefugiō, praefugere
• praeterfugiō, praeterfugere
• profugiō, profugere, profuga
• subterfugiō, subterfugere
• suffugiō, suffugere, suffugium
• superfugiō, superfugere
• trānsfugiō, trānsfugere, trānsfugium, trānsfuga

Dictiones derivatae

• refuga
• refugium
• refugus

Translationes

Rursum fugere	dilatare ▼

Rursum fugere	collabi ▲

Anglice: flee (en), run away (en), recede (en) Germanice: zurückweichen (de), flüchten (de)

Fugiendo devitare	dilatare ▼

Fugiendo devitare	collabi ▲

Anglice: flee (en), escape (en), retreat (en), retire (en) Germanice: vor etwas fliehen (de), sich vor etwas fürchten (de), etwas fliehend meiden (de), sich sträuben (de)

Discretiva

refugio dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
refugiō	casus dativus singularis	substantivi refugium
refugiō	casus ablativus singularis	substantivi refugium

Appellatio pronuntiatusque

API: /reˈfu.gi.oː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: re·fu·gi·ō — morphologica: re-fug-io

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• dum recordationes fugio quae quasi morsu quodam dolorem efficiunt,  refugio  ad te admonendum. quod velim mihi ignoscas, cuicuimodi est. etenim habeo non nullos ex iis quos nunc lectito auctores qui dicant fieri id oportere quod saepe tecum egi et quod a te approbari volo, de fano illo dico, de quo tantum quantum me amas velim cogites. equidem neque de genere dubito (placet enim mihi Cluati) neque de re (statutum est enim), de loco non numquam. —Epistolae ad Atticum Ciceronis