refugerim

Discretiva

refugerim dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
refūgerim	prima singularis	perfectum	activa	coniunctivus	refugiō (refugere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /reˈfuːgerim/

(classice)

Syllabificatio phonetica: re·fū·ge·rim — morphologica: re-fug-erim