inducendus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /induːˈkendus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: in·dū·cen·dus — morphologica: in-duc-end-us

Notatio

← Latine: indūcō (indūcere)

Gerundivum

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
indūcendus	—	—	passiva	gerundivum­	nominativo	indūcō (indūcere)

Loci

L. Iunius Moderatus Columella ca. 4-70

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Sic deinde ordinata vineta festinabimus emundare, sarmentisque et calamentis liberare. Quae sicco tamen solo legenda sunt, ne lutosa humus inculcata maiorem fossori laborem praebeat, qui protinus adhuc silentibus vineis inducendus est. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae

saec. I.

• Quid vero movendis adfectibus contrarium magis quam, cum dolendum irascendum indignandum commiserandum sit, non solum ab his adfectibus, in quos inducendus est iudex, recedere, sed ipsam fori sanctitatem ludorum talarium licentia solvere? —Institutio oratoria Quintiliani