inducendarum

Discretiva

inducendarum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
indūcendārum	casus genitivus pluralis · genus femininum	gerundivi indūcendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /induːkenˈdaːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: in·dū·cen·dā·rum — morphologica: in-ducend-arum

Usus

Latinitas humanistica

saec. XIV. - saec. XV.

• Haec igitur in civitate dissidia ex nuptiarum repulsa considerans orta florentinus populus, contrariis remediis curare tentavit. Itaque, restitutis nuper in urbem civibus, auctor extitit novarum affinitatum inducendarum. —Historiarum Florentini Populi Libri XII Bruni Leonardi Aretini. (1369-1444). Liber secundus.